Tag: kerk

homohuwelijk gelijk geslacht bijbel

Twintig jaar Homohuwelijk in Nederland

Vandaag, 1 april 2021, was het twintig jaar geleden dat de eerste huwelijken tussen mensen van hetzelfde geslacht werden gesloten. Ook wel het ‘homohuwelijk’ genoemd. Nederland liep voorop in de gelijkstelling van relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht. Hoe ga ik als Christen om met het homohuwelijk?

homohuwelijk gelijk geslacht bijbel

Het zorgde in orthodox-christelijke kring voor veel ophef. Maar ook daarbuiten. Denk aan de ‘weigerambtenaren’. Ambtenaren mogen sinds 2004 niet meer weigeren om mannen- of vrouwenstellen in de echt te verbinden. Het CDA, met uitzondering van toenmalig senator Wopke Hoekstra, ChristenUnie en SGP stemden tegen het voorstel.

Othodoxe standpunten

Er is in een paar jaar tijd veel veranderd, ook binnen de christelijke gezindte en politiek. Nog steeds zijn er veel scholen en kerken en ook politieke partijen, de SGP en de ChristenUnie, die het huwelijk van twee personen van hetzelfde geslacht verwerpen.

De SGP schrijft op haar website:

De openstelling van het huwelijk voor paren van hetzelfde geslacht is in strijd met het wezen van het huwelijk als unieke en exclusieve verbintenis tussen één man en één vrouw. Op grond van de Bijbel kan geen goedkeuring worden gegeven aan de homoseksuele praktijk. Uiteraard wordt daarmee niet de homofiele mens afgewezen.

Het Reformatorisch Dagblad citeert emeritus predikant en hoogleraar Dr. J. Hoek:

„Bij alle ontwikkelingen in de cultuur is het huwelijk gebleven. Omdat het door God is ingesteld, zo geloven we. Het huwelijk strekt zich uit over het hele leven. Je bent er met hart en ziel, met huid en haar bij betrokken. Onvoorwaardelijk.”

Paul Blokhuis, van de ChristenUnie, haalde eind 2019 het nieuws met zijn pleidooi voor meer intern partijdebat over het homohuwelijk. Zijn positie hierin is duidelijk: “Mensen die verliefd zijn en houden van iemand van hetzelfde geslacht, hebben aan mij een goede bondgenoot.” Maar de partij zelf heeft in haar beginselverklaring opgenomen:

God heeft al in het begin het huwelijk ingesteld. Deze publieke verbintenis tussen man en vrouw is uniek en waardevol. De overheid erkent en beschermt het huwelijk naar deze oorsprong en betekenis.

Evangelische gemeenten

Ook in Evangelische kring is het ‘homohuwelijk’ (nog) niet geaccepteerd. Er wordt niet veel over gesproken maar in kerken en gemeenten van evangelische signatuur is een homoseksuele relatie in de meeste gevallen simpelweg sowieso niet geaccepteerd. Laat staan een huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht.

Ik weet van situaties waarbij mensen die homoseksuele gevoelens hebben en daar op een zeker moment openlijk voor uitkwamen (“coming out”) dit betekende dat zij hun functies in de kerk en/of gemeente kwijt raakten. Opeens mogen ze geen deel meer uitmaken van de band die de aanbiddingsdienst leidt. Ze mogen geen oudste meer zijn. Worden ontslagen als docent aan de christelijke school waar ze werken. Of het wordt ze dusdanig moeilijk gemaakt om te functioneren in de kerk of op school dat ze zelf wel vertrekken.

Zo zijn er legio verhalen van homoseksuele mensen die bijvoorbeeld geweigerd werden aan het avondmaal en daarmee publiek “aan de schandpaal” gingen want: in veel kerken wordt het afgekondigd (kerkelijke tucht) wanneer iemand niet meer mag deelnemen aan het avondmaal!

Facactsheet Suicidaliteit onder LHBT-ersZelfmoord onder jongeren
Een tijdje terug kreeg ik een vriendelijke email van een jonge vrouw die onderzoek had gedaan naar homoseksualiteit en de Evangelische beweging. Zij voegde haar bronnenonderzoek bij haar email. Het blijkt dat onder christelijke jongeren die deze gevoelens hebben zelfmoordgedachten meer voorkomen en het aantal zelfmoorden ook daadwerkelijk hoger is!

Dat is een schokkende constatering. Wie schieten als gelovigen enórm tekort richting mensen die worstelen met deze gevoelens. Hen afwijzen of continue voorhouden “dat zijn zondige gedachten” of de homoseksuele levensstijl in kerk en onderwijs nadrukkelijk afwijzend bespreken zal er toe (kunnen) leiden dat deze jonge mensen zichzelf het leven ontnemen! Dat willen we toch niet op ons geweten hebben?!? Is ons “grote gelijk” het kostbare leven van een ander waard?

Status van het huwelijk

Een grote vergissing die, in mijn ogen, wordt gemaakt is dat het burgerlijk huwelijk op één lijn wordt gesteld met de kerkelijke inzegening van de relatie. Overigens bestaat die kerkelijke inzegening nog niet eens zo lang in Nederland.

Wie zich een beetje verdiept in het huwelijk en de gewoonten en gebruiken in de afgelopen eeuwen ziet dat er toch regelmatig andere gewoonten en gebruiken waren.

De kerk speelde daarin soms een vreemde rol. Zo was het huwelijk bedoeld om de seksualiteit te beteugelen, zowel “binnen als buiten het huwelijk”. Het huwelijk was, en is dat nog steeds, bedoeld om monogamie als norm te hanteren. Oók het huwelijk tussen twéé personen van hetzelfde geslacht. Dat is namelijk de norm in onze cultuur.

Middeleeuwen
In de middeleeuwen was een huwelijk wel geldig, maar niet wettelijk geregeld. Met alle (soms nare) gevolgen van dien. Trouwen in de middeleeuwen “ging om familiebelangen, beteugeling van de lust en het voortbrengen van nageslacht.”

Een kerkelijke trouwceremonie was vaak niet aan de orde. Dat valt te verklaren uit het feit dat het christendom in deze vroege periode sterk was beïnvloed door het monnikendom en de leer van de kerkvaders. Volgens Augustinus was seksualiteit per definitie zondig. Getrouwde mensen konden een zondig leven weliswaar deels compenseren door een combinatie van huwelijkse trouw en het voortbrengen van kinderen, maar een maagdelijk leven genoot toch de voorkeur. Een bruiloft was daarom in de ogen van de kerk geen reden tot een feestje en zeker niet in het huis van God. (Historiek)

In de 13e eeuw veranderde dat en werd het huwelijk een ‘sacrament’. Maar tijdens de Reformatie veranderde dat.

In de ogen van Johannes Calvijn was het “een hersenloze lichtvaardigheid” dat de katholieken het huwelijk eerst promoveerden tot sacrament om het vervolgens te bestempelen tot “vleselijke vuiligheid”. [..] In 1580 besloten de Staten van Holland dat mannen en vrouwen die wilden trouwen dit moesten melden aan predikant of magistraat van de woonplaats. Als er na bekendmaking geen beletselen bleken, kon het huwelijk worden gesloten. Voor protestanten gold dat zij trouwden in de kerk, katholieken en anderen op het stadhuis. (Historiek)

In Nederland is in artikel 68 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek tegenwoordig bepaald:

“Geen godsdienstige plechtigheden zullen mogen plaats hebben, voordat de partijen aan de bedienaar van de eredienst zullen hebben doen blijken, dat het huwelijk ten overstaan van de ambtenaar van de burgerlijke stand is voltrokken.”

Jordaens Mozes en zijn Nubische Vrouw
Mozes en zijn Nubische Vrouw

Een kerkelijk huwelijk of inzegening is daarmee wettelijk gezien van ondergeschikt belang geworden. Plat gezegd: “leuk voor christenen dat ze ook in de kerk een feestje willen hebben, maar niet zonder dat er éérst een burgerlijk huwelijk bij de trouwambtenaar is geweest”.

ChristenUnie en de SGP maken in mijn ogen de vergissing, zoals veel othodoxe en evangelische christenen, dit burgerlijk huwelijk en de kerkelijke inzegening van de relatie als één en hetzelfde fenomeen te zien. Het burgerlijk huwelijk echter staat onder toezicht van de overheid. Het is een wettige verbintenis, een contract tussen twee mensen.

Bijbelse Norm?
Voor wie wil dat we de “Bijbelse norm” implementeren .. wat moeten we dan met het volgende: hebt u wel eens nagedacht over het feit dat in de Bijbelse Tijden polygamie toegestaan was?  Zie bijvoorbeeld Genesis 25:6; lees de verhalen over de (vele) bijvrouwen van de Koningen van Israël en ook Mozes had twee vrouwen, zijn eerste vrouw was een Nubische of Ethiopische vrouw (vergelijk Num. 12).

Bijbels gezien bestaat er helemaal niet zoiets als ‘een kerkelijk huwelijk’. Het zou een studie op zich vergen maar in de Bijbel is het huwelijk óók (gewoon) een reguliere “juridische overeenkomst”. Een burgerlijk huwelijk dus.

In het Nieuwe Testament vinden we  helemaal geen aanwijzingen over hoe een huwelijk geregeld dient te worden – men ging gewoon uit van de lokale praktijk en wetgeving zoals de bekend was bij de Joden én de ‘heidenvolken’. En hoe ging dat in het Oude Testament? We lezen er niet eens zo gek veel over.

Bijbel en het Huwelijk?

Het eerste ‘huwelijk’ in de Bijbel had weinig overeenkomst met onze huwelijksvoltrekking. En ook vele eeuwen daarna ook nog niet. Het was meer een soort van “maatschappelijk erkend samenwonen”. Wie, als man en vrouw, besloot met elkaar verder te gaan ging een publieke verbintenis aan.

Toen zei Adam: “Deze is ditmaal been van mijn beenderen, en vlees van mijn vlees! Deze zal mannin genoemd worden, want uit de man is zij genomen”. Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten; en zij zullen tot één vlees zijn. (Genesis 2:23-24)

Volgens Gen. 25:67 bracht Izak zijn aanstaande bruid “in de tent van zijn moeder Sara” (met andere woorden, ze werd onderdeel van de familie). Daarna staat er dat zij zijn vrouw werd. Boaz en Ruth: een huwelijksvoltrekking door het te laten weten aan de ‘oudsten van de stad’ (burgerlijk huwelijk), Jozef en Maria? Er zijn ook andere huwelijken, bijvoorbeeld de bruiloft in Kana (Joh. 2:1-12). Dat was een groot feest. De Bijbel schrijft dus niet voor ‘hoe het moet’ maar beschrijft hoe het ging en sluit daarbij aan op de lokale praktijk.

Echtscheiding
Als een man van zijn vrouw wilde scheiden kon hij haar wegsturen. Hij moest haar dan wel een scheidbrief geven, waarin hij verklaarde dat deze vrouw niet vanwege overspel was weggestuurd. De vrouw kon met de brief “haar eer bewaren” en een nieuw huwelijk aangaan (Deuteronomium 24:1-2).

Een parktijk waarvan de Here Jezus overigens duidelijk liet blijken dat hij die afschuwelijk vond en van liet weten dat die alléén maar was toegestaan omdat mensen zo hard waren (Matteüs 19: 3-10). Paulus schrijft dan ook in dit verband: “Mannen, heb uw eigen vrouw lief, zoals ook Christus de gemeente liefgehad heeft en Zich voor haar heeft overgegeven.” (Efeze 5:25).

Geestelijke betekenis
Het huwelijk heeft ook een geestelijke betekenis. Het wordt gebruikt als illustratie van de relatie die Christus heeft met de Gemeente, de liefde die Hij voor Zijn Gemeente heeft. Die verhouding werd geschetst, vergeleken, met het menselijke referentiekader: de relatie tussen een man en een vrouw, een huwelijksrelatie zoals die toen bekend was en gepraktiseerd werd.

Vaak wordt het omgedraaid en wordt het huwelijk ‘vergeestelijkt‘. Het huwelijk wordt dan als afspiegeling gezien van de relatie tussen Christus en de Gemeente. Dat is, mijns inziens, een onjuiste manier van omgang met de tekst.

Homoseksualiteit in de oudheid
In de Bijbel zie je geen officiële relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht. Dat heeft een aantal redenen. Maar de belangrijkste is dat het, ook buiten Israël, meestal simpelweg “not done” was. In de 1e eeuw voor Christus werd bijvoorbeeld homoseks onder de Kelten beschreven:

“Hoewel ze knappe vrouwen hebben, gaan ze er weinig mee om; ze voelen zich eerder aangetrokken tot een wilde passie voor knuffels met mannen. Ze liggen meestal op dierenhuiden op de grond en rollen rond met aan elke kant een slaper. Het meest ongelooflijke is echter dat ze zich geen zorgen maken over hun eigen fatsoen, maar gewillig de bloesem van hun lichaam aan anderen overgeven; en ze beschouwen het niet als een schande, maar beschouwen het eerder als oneerlijk als een van hen het hof wordt gemaakt en de aangeboden gunst niet accepteert.” (Diodor Siculus: historische bibliotheek 5.32.7). Ook Aristoteles (384-322 v.Chr) schreef er al afkeurend over.

De Koran geeft ook in verschillende delen aanleiding om homoseks te veroordelen. Deze citaten zijn voor vele moslims reden om de geaardheid te verbieden. Zo lezen we: “”Nadert gij van alle schepselen de mannen? En verlaat gij uw vrouwen, die uw Heer voor u heeft geschapen? Neen, gij zijt een volk dat de perken te buiten gaat.” (lees hier verder). En ook de Griekse en Romeinse maatschappij was niet zo ‘homovriendelijk’ als wij wel denken (we herkennen in dit artikel overigens de door Paulus genoemde “knapenschenders” 1 Kor. 6:9, 1 Tim. 1:10). En al helemaal niet vrouwvriendelijk, maar dat terzijde..

De Bijbel is niet minder veroordelend over homoseks. En het is iets van alle tijden dat dit veroordeeld werd, op een aantal cultueren na zoals (kennelijk) bij de Kelten.

Historische context
De réden dat het in de Bijbel veroordeeld werd was (meestal) omdat het te maken had met de losgeslagen seksuele moraal van de heidsense afgoderij. En niet alleen homoseksuele activiteit maar ook prostitutie en ander gedrag hoorde daar bij, zoals drankgelagen. De Bijbel sluit aan, zie eerder, bij hoe er in de cultuur over het algemeen over gedacht werd in die tijd. Homoseksuele relaties worden niet genoemd in de Bijbel. Wel seks tussen mensen van hetzelfde geslacht.

Let in het bijzonder eens op de context van Romeinen 1, een gedeelte dat vaak aangehaald wordt om homoseksuele relaties af te wijzen. Er worden door Paulus een groot aantal zaken genoemd waaraan men ‘de heidense wereld’ kan herkennen. Waaronder homoseks. Dat is wezenlijk anders dan een homoseksuele relatie.

Waar Paulus, denk ik, naar verwijst is het eerder genoemde gedrag wat bij de Grieken en Romeinen voorkwam: wel getrouwd, maar ondertussen met “de schandknaapjes”  homoseks bedrijven. Gaat het dan over homoseksuele relaties óf over een losgeslagen seksuele moraal, misbruik (zie verder)  en ontrouw waar hij zich tegen verzet?

Zij immers hadden de waarheid Gods vervangen door de leugen en het schepsel vereerd en gediend boven de Schepper, die te prijzen is tot in eeuwigheid. Amen. (Rom 1:25)

De essentie is dat mensen die God niet volgen hun eigen gang gaan; moreel, seksueel, elkaar beschadigend, misbruik makend van mensen op allerlei manieren:

En daar zij het verwerpelijk achtten God te erkennen, heeft God hen overgegeven aan een verwerpelijk denken om te doen wat niet betaamt: vervuld van allerlei onrechtvaardigheid, boosheid, hebzucht en slechtheid, vol nijd, moord, twist, list en kwaadaardigheid; oorblazers, lasteraars, haters van God, verwatenen, overmoedigen, grootsprekers, vindingrijk in het kwaad, hun ouders ongehoorzaam; onverstandig, onbestendig, zonder hart of barmhartigheid. Immers, hoewel zij de rechtseis van God kenden, namelijk, dat zij, die zulke dingen bedrijven, de dood verdienen, doen zij ze niet alleen zelf, maar schenken ook nog hun bijval aan wie ze bedrijven. (Rom 1:28-32)

Waar spreekt Paulus hier over? Mensen die zich van God afkeren. En waaraan zij herkend kunnen worden. Mensen die elkaar beschadigen, door te lasteren, overspel te bedrijven (in allerlei vormen, waaronder homoseks met prostituees en schandknaapjes terwijl ze getrouwd waren), God te haten, te moorden, ruzie te maken, elkaar géén barmhartigheid te tonen (mensen die het moeilijk hebben helpen)..

Het is niet zo dat de Bijbel homoseksuele relaties aanmoedigd. Integendeel. De Bijbel spreekt eigenlijk alleen maar over relaties tussen mannen en vrouwen, want zo is de mens (en nagenoeg de hele natuur) ingericht: mannelijk/vrouwelijk. Het is voor de overleving van de soort noodzakelijk. Maar het (gehuwd) samenleven van een paar van hetzelfde geslacht kun je, op basis van teksten als Romeinen 1, in mijn ogen niet veroordelen. Het gaat hier, nogmaals, om een totaal andere situatie. De context is enorm belangrijk altijd in de uitleg van de Bijbel – zo ook hier!

Verwerping Bijbel
Binnen de homobeweging zien we (wel) dat de Bijbel in zijn algemeenheid verworpen wordt. Of beter gezegd: de interpretatie er van door de orthodoxe en (meeste) evangelische kerken.

Uit een rapport (mirror) van de CGK: “De homobeweging bestrijdt niet alleen discriminatie van homoseksuelen maar ook traditionele ethische opvattingen, zeker wanneer die op de Bijbel gebaseerd zijn”.

In het rapport lezen we ook dat -wat ik eerder aanhaalde- in de klassieke oudheid homoseksuele relaties tussen vrije mensen niet werd geaccepteerd. Homoseks had dus, nogmaals, in die tijd vooral te maken met seksueel misbruik van onvrije mensen (slaven). Mede een reden waarom Paulus zich er hevig tegen verzette! Want in Christus bestaat niet zoiets als een “vrije” of slaaf, iedereen is gelijk in de ogen van God. Mensen als ondergeschikt “voorwerp” gebruiken is daarom tegen de wet van God. En dát is waarom hij in de brief aan de Romeinen dit aanhaalt. Niet om homoseksuele relaties aan de kaak te stellen (immers: die bestonden in die tijd, officieel althans, simpelweg niet).

Vrijheid om anders te denken?

Ik las een citaat op Facebook van iemand, zelf géén christen, over dit onderwerp. Hij schreef: “Vrijheid in Nederland is anno 2021 steeds meer dat iedereen hetzelfde moet denken en vinden.” en daar kan ik mij in vinden. Wanneer iemand als christen, moslim of niet-gelovige ergens een bepaalde visie op heeft is dat op grond van onze wetgeving toegestaan.

Dat betekent óók dat kerken en scholen in principe het recht hebben om het homohuwelijk of relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht als niet passend binnen de Bijbelse normen en kaders te beschouwen.

studenten studeren op afstand

Echter! Naar mijn mening moeten we niet alleen voorzichtig zijn hóe we dat doen, zeker in het onderwijs, óók moeten we niet plompverloren onze eigen visie -die we vaak tot “De Bijbelse Waarheid” verklaren zonder zelfs ook maar de context te kennen of onderzoeken- dwingend willen opleggen.

Net zo goed als dat de overheid of actiegroepen niet dwingend kunnen opleggen aan scholen en kerken homoseksualeit te accepteren als normaal menselijk gedrag. Want: biologisch gezien is dat een probleem. Wel zou je kunnen stellen: “we accepteren als maatschappij dat mensen anders voelend zijn, zo is het leven”. Een ander dwingend onze moraal opleggen kán niet en mág niet, alleen al omdat we daarmee mensen ernstig beschadigen en zelfs de dood injagen(!) immers?

Het is het gevolg van de zondeval, de gebroken wereld waarin we leven. Het perfecte plaatje bestaat niet meer!

Interpretatie van de Bijbel
Maar bovenal moeten wij als Christenen de maatschappij waarin wij leven niet willen dwingen volgens onze interpretatie van “de Bijbelse Normen en Waarden” te leven.

De wereld waarin wij leven staat immers niet onder het gezag van de Bijbel, onder het gezag van God? Integendeel. Zij erkent God niet. Waarom zouden wij als Christenen dan hen ónze, van de Bijbel afgeleide, normen en waarden willen opleggen?

Wanneer we als Christenen een probleem hebben met het wereldlijke huwelijk, een wettige overeenkomst tussen twee mensen, wanneer die tussen twee mensen van hetzelfde geslacht zijn gaan we “ons boekje te buiten”. De (seculiere) maatschappij en de kerk, gemeente van Christus, zijn twee verschillende werelden.

Cultureel bepaald

Eerder al haalde ik aan dat we in de Bijbel polygamie zien. En dat wordt niet expliciet afgekeurd. Homoseksuele relaties zien we niet. Die waren er in die tijd simpelweg niet. Wel homoseks, in relatie tot bepaalde culturen, prostitutie en religieuze gebruiken en opvattingen en daarom werden deze absoluut afgekeurd. Mede, of wellicht zelfs in het bijzonder, omdat het ook vaak misbruik van onvrije mensen (slaven) betrof!

De Bijbel is voor wat betreft het huwelijk (inclusief polygamie) mede cultuurbepaald. Dat wil zeggen: we zien door de Bijbel heen de maatschappij zoals die toen was. We krijgen een uniek inkijkje in de cultuur, gebruiken en opvattingen die heersend waren. En hoe de gelovige Jood (Oude Testament)  en Christen (Nieuwe Testament) daar in die tijd tegenaan kijkt.

We zien dat dit de toenmalige maatschappelijke normen en waarden waren. Maar ook moeten we zien dat er bepaalde zaken in de toenmalige maatschappij wel degelijk afgekeurd werden. Ik noem een zijstraat: de afgodendienst inclusief kinderoffers(!) aan de Baäl. Dat was “een gruwel”  schrijft de Bijbel.

Betekent dit dat we nu de veranderde maatschappelijke normen en waarden móeten accepteren? Nee. Zoals in de Bijbel bepaalde zaken wel degelijk werden afgewezen die ook toen maatschappelijk geaccepteerd waren en afgewezen werden, zijn er nu ook zaken die maatschappelijk geaccepteerd zijn en we mogen afwijzen op basis van onze christelijke normen en waarden.

Wat héél belangrijk is: dit is alleen geldig binnen onze eigen geloofsgemeenschap. De Gemeente van de Here Jezus Christus is een apart gezet, een geheiligd, volk. Net als dat Israël dat was. Dat betekent dat wij als gelovigen, binnen onze eigen kring, eigen normen en waarden er op na mogen en kunnen houden. De maatschappij bepaalt niet wat wij “moeten” accepteren binnen onze eigen kring.

Anderzijds bepalen wij als gelovigen (dus ook) niet wat de maatschappij acceptabel moet vinden. Zoals de Bijbel immers zegt:

17 Dit zeg ik dan en betuig ik in de Here, dat gij niet langer moogt wandelen zoals ook de heidenen wandelen, in de ijdelheid van hun denken, 18 verduisterd in hun verstand, vervreemd van het leven Gods om de onwetendheid, die in hen heerst, om de verharding van hun hart. 19 Zij hebben zich immers in hun verdoving overgegeven aan de losbandigheid om gretig winst te slaan uit allerlei onreinheid. 20 Maar gij geheel anders: gij hebt Christus leren kennen. 21 Gij toch hebt van Hem gehoord en zijt in Hem onderwezen, gelijk dit de waarheid is in Jezus, 22 dat gij, wat uw vroegere wandel betreft, de oude mens aflegt, die ten verderve gaat, naar zijn misleidende begeerten, 23 dat gij verjongd wordt door de geest van uw denken, 24 en de nieuwe mens aandoet, die naar (de wil van) God geschapen is in waarachtige gerechtigheid en heiligheid. 25 Legt daarom de leugen af en spreekt waarheid, ieder met zijn naaste, omdat wij leden zijn van elkander. – Efeze 4.

Maatschappelijk gezien is een huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht geaccepteerd. Ik heb daar geen moeite mee. Binnen de kerken is er ook steeds meer acceptatie. Inclusief het “inzegenen” van dergelijke relaties. Wat mij betreft kan een homoseksuele relatie tussen ‘vrije mensen’ , die hier voor kunnen kiezen, dan ook gewoon bestaan. Als daar maatschappelijk draagvlak voor is, wie ben ik daar tegen te zijn?

Kerkelijke inzegening?
Kan zo’n relatie in de kerk “ingezegend worden”? Daar zie ik, vanuit de Bijbel, geen echte  reden voor. Omdat deze relatievorm in de Bijbel eenvoudigweg niet bestaat. Dat zou tegelijkertijd overigens eveneens een reden kunnen zijn om het wél toe te staan en doen. Het wordt immers nergens verboden? Nog afgezien van het feit dat het huwelijk in de Bijbel niet eens als een “sacrament” is ingesteld. Zoals Calvijn nogal ontactisch heeft geformuleerd: het huwelijk als sacrament? Dat was een “hersenloze lichtvaardigheid”.

Jij bent een Zondaar - met de vinger wijzen naar anderen

Jij bent een zondaar!

Moeten we mensen die een homoseksuele relatie hebben bestempelen als “zondaar” zoals de CGK en andere orthodoxe kerken doen? Alleen als we ook zo eerlijk zijn ons zelf als zondaar te bestempelen!

Hun relatievorm, zo ben ik van mening, kan niet als zonde worden bestempeld. Hoogstens als iets dat oorspronkelijk, ook biologisch gezien, zo niet bedoeld was. Maar doen we niet allemaal dingen die oorspronkelijk gezien niet zo bedoeld waren? We leven niet meer in de paradijselijke toestand immers? De mens als “beelddrager van God” bestaat niet meer maar is een “beelddrager van Adam”.

“Adam … verwekte (een zoon) naar zijn gelijkenis, als zijn beeld”. (Genesis 5:3)

Door de zondeval is de mens veranderd. Zijn er dingen in onze lichamen en geest veranderd. En dat “oude lichaam” gaat op een dag het graf in. Het is de vernieuwde geest die telt en na het sterven naar de Here gaat.

Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods, en worden om niet gerechtvaardigd uit zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus. (Rom 3:23,24)

Homoseksuele mensen zijn, net als ieder ander mens, zondaar. Wat is (dan) de zonde van de mens? God niet erkennen.  Wie zijn leven aan Jezus heeft gegeven is een kind van God. Wordt daardoor een nieuwe schepping! Het is niet aan u en mij om vervolgens iemand op basis van zijn gevoelens of relatie te gaan bestempelen als “zondaar”.

Wijs mensen met een homoseksuele gevoelens of relatie niet af. Wie een scheiding maakt tussen “de homoseksuele praktijk” en “homofiele gevoelens” geeft, mijns inziens, aan nooit écht te hebben geluisterd. Laten we daar eens mee beginnen. Luister naar ze. Toon begrip. In het bijzonder de jongeren! Drijf ze niet de dood in(!) met denigrerende opmerkingen, botte veroordeling en afwijzing. Veroordeel ze niet “met de Bijbel in de hand”. Want als u met één vinger naar de ander wijst, wijzen er drie naar u zelf.. Of, om het in Bijbelse termen te zeggen: “Laat wie zonder zonde is de eerste steen werpen”.

 

kerk staphorst foto rudy brinkman erbeefoto

Gewelddadige kerkgangers in Urk en Krimpen

Het was een turbulent dagje vandaag, vooral op sociale media en in de pers want: kerkgangers in Urk en Krimpen aan den IJssel werden ‘gewelddadig’ tegen onschuldige journalisten die hen stonden op te wachten toen ze naar de kerk gingen.

kerk staphorst foto rudy brinkman erbeefoto
(Archief) Kerk Staphorst. Foto ©2016 R. Brinkman

Brave kerkgangers zijn geen nieuws

Iedereen spreekt er schande van en terecht. Maar het is, krom genoeg, natuurlijk precies waar de media eigenlijk stiekem een beetje op gehoopt had: escalatie is nieuws. Als de kerkgangers zich allemaal braaf hadden gedragen, vriendelijk doch beleefd de journalisten met een knikje hadden begroet en niet te woord hadden gestaan dan was er géén nieuws geweest. Nu wel.

Hoe onschuldig is de pers in dit verhaal? De kerkgangers werden eerder al, doordat de pers berichten plaatste over het feit dat ze de corona-regels gaan negeren (die overigens niet voor religieuze bijeenkomsten gelden) met de dood bedreigd.

Mensen die samenkomen voor hun geloof of levensovertuiging zijn uitgezonderd van de maatregelen voor samenkomsten. Dit betekent dat er geen regels zijn voor het maximaal aantal personen in een kerk, moskee, synagoge of ander gebedshuis. Ook is er geen verbod op zingen. (Rijksoverheid)

De spanning was daarmee al om te snijden. In De Stentor was afgelopen week nog te lezen:

De Sionkerk op Urk heeft doodsbedreigingen gekregen nadat naar buiten is gekomen dat de kerk de coronaregels loslaat en een dienst heeft gehouden in een bijna volle kerk (De Stentor).

De Trouw steekt de hand in eigen boezem en meldt

Je ziet hier nu aan twee kanten een proces van radicalisering: zowel aan de kant van de journalistiek als aan de kant van de refo’s (..) Bij de journalistiek zeg ik: ja, er is persvrijheid. Maar je bent ook verantwoordelijk voor de mate waarin een groep zich begrepen voelt in de samenleving. En de onrust die dat teweeg brengt. Wakker dus geen antipathie aan, en hang het beeld van een gemeenschap niet op aan dit soort extreme incidenten.

Een klein legertje aan journalisten en sensatiepers rukte vandaag dus uit om de kerkgangers eens even aan de tand te voelen. Daar hadden ze geen enkele behoefte aan. En dat was van te voren bekend. Immers, dit was niet voor het eerst dat de pers deze kerken lastig viel. Helaas waren er een aantal die zich niet meer konden beheersen en fysiek geweld niet schuwden. Die “radicalisering” is natuurlijk niet goed te praten, nooit.

Ik wil niet doen alsof deze gelovigen een soort martelaren zijn: want die neiging hebben ze wel. Van die slachtofferrol moeten ze juist zien af te komen. In plaats van te klagen over de boze buitenwereld moeten ze gewoon keihard gaan werken aan hun eigen probleem van burgerlijke ongehoorzaamheid. Ze moeten bij zichzelf beginnen (Trouw)

Aanslag op kerkgebouw

Dat die radicalisering echter ook nog in andere, anti-religieuze, groepen speelt is wel duidelijk. Zeker nadat er zelfs een heuse aanslag is gepleegd op de kerk in Krimpen aan den IJssel (zie onder andere deze link). Sommige media noemen het een “vuurwerkexplosie“. Maar laten we het maar gewoon noemen wat het is: een aanslag.

Lilian Marijnissen op twitter over geweld in Urk tegen jourmalistenAfschaffen religie

Politica Lilian Marijnissen (Socialistische Partij) en vele anderen spraken uiteraard direct hun afschuw er over de aanval op de journalisten uit. Met natuurlijk als gevolg weer een hoop reacties waarin gepleit wordt voor het “afschaffen van alle religies”.

Wie echter pleit voor het ‘afschaffen van religie’ -al dan niet onder dwang- of het afnemen van rechten van religieuze mensen gaat voorbij aan het feit dat daarmee grondrechten worden geschonden van mensen. Dat niet alleen, zij verklaren zichzelf daarmee ‘superieur’ aan een ander. Ben je dan niet zelf even hard bezig om anderen uit te sluiten en te discrimineren?

Wanneer mensen oproepen tot het verbieden of afschaffen van geloof, iets wat natuurlijk uitstekend bij een Socialistische Partij past (zie vervolging andersdenkenden in China en de voormalige SovjetUnie en andere socialistische landen), vergeet men daarbij ook dat er een dag kan komen dat zij zélf slachtoffer worden van anderen die zichzelf weer superieur vinden. Wanneer je één keer begint met het inperken van grondwettelijke vrijheden is het hek van de dam.

Het is niet goed te praten wat er in Urk en Krimpen aan den IJssel gebeurde!

Probeeer ik nu iets goed te praten? Nee, integendeel. Ik begrijp de boosheid en irritatie wel, alleen is het natuurlijk compleet van de pot gerukt dat zij die zich uitgeven voor volgelingen van Jezus geweld gaan gebruiken tegen mensen die simpelweg hun werk doen. Ook al hoopten de journalisten natuurlijk echt wel op wat boze reacties. Bijvoorbeeld een microfoon die afgepakt zou worden. Of een kerkganger die in een tirade zou ontsteken tegen ze. Maar dit gaat véél te ver.

Het zorgt er voor dat het Evangelie (wederom) een slechte naam krijgt. De “zware” broeders en zusters zou ik daarom (in dit geval citeer ik dan ook de Staten Vertaling) het volgende graag willen meegeven:

39 Maar Ik zeg u, dat gij den boze niet wederstaat; maar, zo wie u op de rechterwang slaat, keert hem ook de andere toe;
40 En zo iemand met u rechten wil, en uw rok nemen, laat hem ook den mantel; 41 En zo wie u zal dwingen één mijl te gaan, gaat met hem twee mijlen. (Mattheüs 5:39-41)

Met alle respect voor ieders’ opvattingen, ook die van de broeders en zusters binnen de (Oud) Gereformeerde Gemeenten, maar dit gedrag ging alle perken te buiten. Wanneer je doelbewust de maatregelen rondom Corona -waar 99,9999% van de kerken zich vrijwillige aan houden- wenst te negeren roep je problemen over jezelf én andere christenen af. Dit kan verstrekkende gevolgen hebben, zie de roep tot het “afschaffen van religie”.

__
Nadat ik dit geschreven had zag ik nog via een Facebook een link naar een lezenswaardig blogje van Br. W.J. Ouweneel voorbij komen. Hij schrijft onder andere:

“Het is toch niet zo dat dat geestelijk welzijn vooral gewaarborgd wordt door volle kerkdiensten? Waarom niet samenkomen op verschillende plaatsen in kleinere groepen van dertig? Waarom niet de pastorale zorg aan de gemeenteleden verdubbelen? Waarom jongeren en kinderen niet afzonderlijk bij elkaar brengen? Ik weet wel dat dat allemaal niet past in de ideeën over kerkzijn in de GerGem. Maar dan zit dáár dus de kneep: het geestelijk welzijn van de gemeenteleden wordt hoofdzakelijk gewaarborgd door de dominee en de preek. Als deze GerGemmers wat minder starre en wat meer creatieve opvattingen hadden over gemeentelijk functioneren, zouden zij nu niet naar dit paardenmiddel van de volle kerkdienst gegrepen hebben.”

Lees hier verder.

Het door hem genoemde samenkomen in kleinere groepen wordt bijvoorbeeld in mijn woonplaats ook gedaan. Daar zitten de kerkleden in twéé verschillende gebouwen die onderling verbonden zijn. In het 2e gebouw staat een scherm waar de mensen samen de dienst kunnen volgen. De techniek er voor is eenvoudigweg beschikbaar. Gebruik het!

Zullen we de Kerk in het midden laten?

kerk in het midden - kerk Niehove

De Nederlandse taal heeft een aantal prachtige uitdrukkingen die een hele oude historie hebben en zijn afgeleid van gewoonten en gebruiken in ons land. Eén er van is “laten we de kerk in het midden houden”.

Een stukje over Kerken, Terpdorpen in Groningen en wateropslag. Wat heeft dat te maken met de Bijbel? Méér dan je denkt!

Uitdrukking

De Kerk in het midden laten. Dat wil zeggen: de zaak laten waar ze behoort, haar niet overdrijven, het niet al te dol aanleggen; ook een geschil zo bijleggen, dat beide partijen tevreden zijn. Met andere woorden: allemaal een beetje “water bij de wijn” doen, tot elkaar komen in plaats van ieder verharden in zijn standpunt.

Historisch

kerken werden vaak midden in een dorp gebouwd maar ook vaak tussen twee of meer plaatsen in. Als meerdere plaatsen of gehuchten te klein waren werd er een kerk op gelijke afstand voor iedereen gebouwd. Een mooi voorbeeld hiervan is het kerkje in Niehove – centraal in het dorpje gelegen, duidelijk op een verhoging. Zie de foto hier boven.

Niet overal was men het over de plaatsing van het kerkgebouw eens – en werd de kerk letterlijk níet in het midden gelaten. Zo was de kerk voor de bevolking van het dorpje Den Horn in eerste instantie in Lagemeeden gesitueerd. Midden in het land. Ik ga er van uit dat het een streekfunctie had (kan dat niet bewijzen). Daar is nu nog steeds een (oud) kerkhof. Aan te raden daar eens langs te fietsen overigens, het is prachtig daar.

Kerk in het Midden - Lagemeeden
Begraafplaats Lagemeeden

Het kerkje is afgebroken en er werd een nieuwe gebouwd in Den Horn waarbij overigens delen van de oude kerk hergebruikt werden in Den Horn. Dit leidde tot enige discussie over de plaats van de kerk. De kerk werd niet ‘in het midden’ gebouwd maar aan de westkant. Doordat het dorp de andere kant op verder ontwikkelde staat het kerkje nu (weer) los van het dorp. Soms was een kerkgebouw, en de plaatsing, een heus strijdpunt! Ook rondom de doopsgezinde vermaning in Den Horn was het nodige gedoe indertijd.

Functie

Kerken waren in eerste instantie niet alleen voor de zondagse bijeenkomst. Het was ook een vergader-locatie en activiteitencentrum, een buurthuis zou je kunnen zeggen.

Kerk komt van “Kyriakè” = “van de Heer”. Het geeft daarmee het gebruiksdoel van het gebouw weer, een plek die “van de Heer” was, waar men tot Zijn eer bijeenkwam. Een ander woord dat veel gebruikt wordt om een kerk of gemeente aan te duiden is het Griekse “ekklèsia”, een woord dat wijst op de wetgevende vergadering en later werd gebruikt in de Griekse vertaling van de Bijbel om aan te duiden dat het de vergadering was van het volk Israël en/of de Gemeente. Hier zie je de herkomst van de naam van de ‘Vergadering van Gelovigen’ overigens.

Terpen en water

In een interessant artikel van de hand van historicus Jona Lendering las ik over de terpen en wierden in het Noorden van Nederland. In het midden van deze plaatsen was een ‘waterbekken’ waar regenwater werd opgevangen. Zo had het hele dorp (zoet) water. In latere tijden werd op deze plekken, in de terpdorpen, de kerk vaak gebouwd.

Op zich een logische keuze, want het ligt centraal. Zeker als je weet dat het historisch ook een vergader- en activiteitencentrum was.

Bouwtechnisch gezien niet altijd even slim zo blijkt uit het artikel. Want gevolg van de keuze van deze drassige plek als bouwgrond is dat de kerk er door kan verzakken.

Levend water

Toen ik het artikeltje las moest ik onwillekeurig denken aan een mooie symboliek die hier in is te zien.

“Jezus antwoordde en zeide tot haar: Indien gij de gave Gods kendet, en Wie Hij is, Die tot u zegt: Geef Mij te drinken, zo zoudt gij van Hem hebben begeerd, en Hij zoude u levend water gegeven hebben.” – Joh. 4:10 (SV)

waterput
Afbeelding van Momentmal via Pixabay

In onze regio hebben de monniken van het klooster Sint Bernardus in Aduard het landschap flink veranderd. Door het aanleggen van dijken, zijlen (sluizen), bruggen, wegen en het graven van sloten en kanalen. Zij hebben van ongeveer 1200 tot 1600 van een natuurlandschap een cultuurlandschap gemaakt (Kloostermuseum Aduard). Het was ook de tijd waarin veel kerken gebouwd werden.

De watervoorziening, midden in de Terpdorpen, werd minder noodzakelijk. Onder andere doordat de gebieden er omheen ingepolderd waren en er werden kerken geplaatst op die vrijgekomen plekken – een bron van (geestelijk) leven ontstond. In plaats van ‘dood’ water was er nu sprake van ‘levend water’!

Gave

Het geloof is een gave, een gift, van God. (Efeze 2:8). We hoeven er zelf niets anders voor te doen dan het aan te nemen.

Levend Water

Levend water is het tegengestelde van ‘dood’ water. Het betekent water dat uit een bron komt, een bron heeft – en Jezus wijst op God als de bron. Dood water is water dat opgeslagen is in tanks of bakken. Dat is ook water dat bederfelijk is. Hij refereert hier ook aan Jeremia waar we lezen:

“Want Mijn volk heeft twee boosheden gedaan; Mij, den Springader des levenden waters, hebben zij verlaten, om zichzelven bakken uit te houwen, gebroken bakken, die geen water houden.” – Jer. 2:13 (SV)

Het water, de bekkens, op die terpen en wierden zijn zeer wel vergelijkbaar met de put waar de vrouw in Johannes 4 water wil halen. Zonder was leven onmogelijk. Maar Jezus zegt: “ik heb een gift, een gave van God, die groter is dan dit putwater want ik geef je levend water”.

Op de terpen en wierden werd water opgevangen, het was ‘dood’ water. In het Engels heet water in flesjes dan ook “still water”, stilstaand water. Wel noodzakelijk om te overleven maar het kon de bewoners geen ééuwig leven bieden. Het werd vervangen door het ‘levende water’.

Dit levende water, dit ‘geestelijke water’, is voor iedereen beschikbaar. De vele kerken, of ze nu in het midden staan of aan de rand van een dorp, zijn er nog steeds een duidelijk zichtbaar getuigenis van.

perfecte kerkdienst online youtube

Hoe maak je de perfecte online kerkdienst?

perfecte online kerkdienst op youtube

Online kerkdiensten aanbieden is populair geworden de afgelopen weken en dat is erg fijn. Ik ben blij dat dit gebeurd is. Maar hoe maak je nu een perfecte online dienst? Want laten we wel zijn: “een kerkdienst zonder publiek” streamen of uitzenden via facebook of youtube is niet erg aantrekkelijk.

De meeste online diensten die je nu ziet zijn precies dat: een kerkdienst, gefilmd met een lege zaal. De sfeer is niet best in dergelijke video’s en het is simpelweg niet echt ‘entertaining’ om zo’n  dienst te kijken. Er wordt geen gebruik gemaakt van de mogelijkheden die er zijn om het wél een aantrekkelijke dienst te maken.

Natuurlijk zullen er zijn die zeggen: “Maar het gaat om het Woord! We hoeven niet te entertainen!”. Voor mij hoeft dat inderdaad niet. Ik kijk de diensten omdat ik ze wil kijken.

Voor veel kerkgangers hoeven de diensten ook niet meer ‘entertaining’. Maar voor heel veel, met name jongere, kerkgangers en in het bijzonder buitenkerkelijke gelovigen is het wél belangrijk dat het een dienst is die je, als een goed TV-programma, meeneemt in wat er gebracht wordt. Want precies dát is waar een online kerkdienst zich aan zou (moeten) kunnen spiegelen: een TV-programma of een serie zoals ze die op Netflix zien. Het moet gewoon boeien!

Ook voor de ‘vaste’ kerkgangers zal het aantrekkelijk gemaakt moeten worden want: zodra het ‘nieuwe’ er af is, zal een groot deel van hen niet meer op de zondag de dienst gaan kijken…

Hoe maak je een online dienst aantrekkelijk?

De beste methode voor een online dienst is YouTube. Als eerste wat algemene aanwijzingen voor een aantrekkelijk online format.

Het format
Het meest belangrijke is de prediking, focus daar op! Hoe doe je dat?

1. Hou het kort en afwisselend! De maximale duur voor- en aandachtsspanne van de kijker van een “online dienst” is echt niet meer dan 40-45 minuten. Persoonlijk zou ik zeggen: houd het maximaal op 20 tot 30 minuten. Ja, dat is heel kort. Maar het online format heeft één groot voordeel: je kunt makkelijk opknippen in diverse afleveringen over een onderwerp als je écht niet binnen die tijd je boodschap kunt brengen. Dat zorgt er ook nog eens voor, mits je een goede ‘cliffhanger’ hebt aan het eind, dat mensen de volgende aflevering van de digitale dienst niet willen missen en dus wéér kijken!

2. Zorg voor professionele muziek! De eigen (live) band filmen en uitzenden werkt vaak niet echt want
(a) het geluid (audio) is vaak niet geweldig op die manier en
(b) een combo heeft vaak niet de ervaring en kwaliteit die nodig is om in een setting zonder publiek “overeind te blijven”. Niets ten nadele van de mensen in zo’n groep! Maar het zijn nu eenmaal geen professionele artiesten laat staan dat ze ervaring hebben met studio-achtige omstandigheden;

3. korte, heldere en eenvoudige prediking! Kort alsjeblieft die preek in! Online een preek van 45 minuten? Niet doen!

4. biedt de prediking ook in een ander format aan, bijvoorbeeld als audiobestand of tekstbestand. Zodat mensen dat kunnen downloaden en (mee)lezen en/of als een soort van “podcast” kunnen beluisteren wanneer het hen uitkomt.

5. Experimenteer met de vorm. In plaats van een ‘dominee op de preekstoel’ is het veel interessanter om te kijken naar bijvoorbeeld een gesprek of een interview-vorm. Ga eens met iemand in een huiskamersetting zitten, en bespreek een onderwerp met elkaar in een vorm waarbij de Bijbel open mag gaan. Spiegel je rustig aan bestaande (interview)formats van TV. Dat is geen nadoen maar een bij kijkers bekend format overnemen. Zoals ze dan zeggen: “beter goed gejat dan slecht bedacht”!

Met de stichting Yarah en de voormalige Evangelische Baptistengemeente hebben we hele goede ervaringen opgedaan met het ter download beschikbaar stellen van preken en bijbelstudies. We doen dit in audio– en geschreven versies.

Jaren later horen we soms nog van mensen dat ze een studie of prediking beluisterd hebben, of zelfs alles hadden gedownload en met regelmaat terug luisteren – bijvoorbeeld tijdens nachtdiensten in het ziekenhuis, onder het autorijden etc.

Analyseer!
Kijk eens naar de statistieken van je huidige video’s die je nu online hebt op (met name) YouTube. Die geven heel goed aan hoe lang mensen gemiddeld kijken of luisteren, hoeveel kijkers vroegtijdig afhaken. Het aantal ‘views’ of ‘likes’ zegt helemaal niets. Kijk naar de statistieken in je dashboard. Dat kan soms zeer verhelderend, zelfs ontluisterend, zijn. Het laat je zien wat je goed doet maar ook wat beter kan.

perfecte kerkdienst online youtubeHoe maak je een online dienst op Youtube?

Praktisch nu. Hoe maak je een (aantrekkelijke) online dienst op Youtube? En daarbij ga ik dus uit van een vooraf opgenomen dienst, niet live gestreamd want: dat heeft allerlei risico’s.

Een live stream kan namelijk altijd mis gaan. Dat is prima als je een bestaande dienst voor thuisblijvers gelijktijdig beschikbaar wilt stellen en accepteert dat er iets mis kan gaan maar niet voor een online dienst, zeker niet in een situatie dat niemand kan komen (zoals op dit moment tijdens de corona-pandemie). Dan wil je niet dat halverwege de prediking alles opeens mis gaat. Neem het dus vooraf op!

1. Upload je prediking. Alléén de prediking!

2. Selecteer 2 a 3 (goede) video’s van optredens van een band of solist;

3. Maak een playlist. Voeg de liederen en prediking samen in de playlist.

De “dienst” kun je dus op deze manier bijvoorbeeld als volgt vormgeven:

    • lied
    • voorbede/schriftlezing
    • lied
    • prediking
    • slotlied

Stel de playlist beschikbaar als ‘dienst’. Voor elke dienst maak je dus een aparte playlist, en deze kun je embedden in de website van je gemeente/kerk of de link naar de playlist delen.

Stel de tekst of audio van de preek, bij voorkeur, ook (apart) beschikbaar. Met name voor bijvoorbeeld doven of slechthorenden is het beschikbaar hebben van een geschreven tekst een uitkomst! Via de Stg. Yarah maken we bijvoorbeeld ook altijd, al sinds 1992, onze bijbelstudies en predikingen in tekst beschikbaar. Ze zijn honderdduizenden(!) keren gedownload door mensen!

Persoonlijk vind ik dat het online format zich ook niet leent voor mededelingen en collecte. Stuur de gemeenteleden een nieuwsbrief of zet op de website, op een besloten gedeelte, de mededelingen en “collecteer” daar ook.

Voordelen van deze opzet

De voordelen zijn:

    • aantrekkelijke vormgeving, de kijker blijft betrokken en het valt binnen de aandachtsspanne van de meeste mensen;
    • mensen kunnen er voor kiezen alléén de preek te luisteren;
    • professioneel met minimale middelen. De video van de preek kan door de predikant simpelweg thuis met minimale middelen worden opgenomen (smartphone bijvoorbeeld).
    • weinig nabewerking nodig
    • Géén gedoe over copyrights want deze zijn afgedekt door de YouTube licentie én je publiceert zelf niet: je voegt een reeds bestaande video toe aan een playlist en ’embed’ die.

Met andere woorden: een enorme win-win situatie! Nog afgezien van het feit dat je met slechts een zéér beperkt aantal mensen dit kunt doen. Je belast nauwelijks mensen in de gemeente. Predikant, iemand die de video’s bewerkt en klaarzet. Iemand die de website onderhoudt. Drie à vier mensen kunnen het doen.

Voorbeeld: hoe doe je dat?

In bijgaande video heb ik een voorbeeld gemaakt van zo’n playlist opbouwen. Ik heb daarbij de playlist op ‘niet vermeld’ gezet (in zo’n geval kan je de link wel online zetten via bijvoorbeeld je website). Maar je kunt naar keuze natuurlijk ook de link op ‘openbaar’ zetten.

(helaas is de videokwaliteit niet optimaal)

Het principe is eenvoudig: kies een paar mooie muziek-video’s, je prediking of studie, voeg ze toe aan een (nieuwe) afspeellijst, maak de afspeellijst beschikbaar. Dat is alles!

Onderstaand het resultaat (als voorbeeld) van deze playlist. De video’s spelen achterelkaar af. Met het icoontje rechtsboven kunnen mensen er door heen klikken (het eerste lied heb ik later vervangen in deze playlist. Wat maar weer eens aantoont hoe flexibel dit format is!). Zie je hoe goed dat er op deze manier uitziet? Alleen al de professionele muziekvideo’s maakt het het kijken waard!

Hopelijk kunnen we elkaar snel weer in de ‘gewone’ kerkdiensten bezoeken. Maar tevens hoop ik dat we de diensten blijven ‘uitzenden’ via Youtube en andere media. Want zoals ik in een eerdere videoboodschap al aangaf: het online medium is érg geschikt om mensen met het Evangelie te bereiken. We doen er nu allemaal noodgedwongen ervaring mee op. Laat het straks niet voor wat het is!

 

 

Coronavirus: teken eindtijd, zegen of vloek?

Het coronavirus, een zegen of een vloek? Hoe moeten we hier mee om gaan als kerken en gemeenten? “Dankt onder alles” zei Paulus, maar hoe kun je dankbaar zijn voor deze ziekte? Ee ziekte waardoor we zelfs niet meer naar de kerk kunnen? Is het, zoals sommigen beweren, een teken van de eindtijd? Of biedt het juist kansen voor de verspreiding van het Evangelie?

De tekst van deze video is hier te vinden.

In een tijd van crisis worden mensen inventief. Bijeenkomsten van meer dan 100 mensen zijn niet meer toegestaan. En ook kleinere bijeenkomsten worden zekerheidshalve afgeblazen. Niet onverstandig, want: veel kerkgangers bevinden zich in de ‘risicogroep’. Of ze hebben familie en relaties in deze groep. Als kerken en gemeenten moeten we hierin onze verantwoordelijkheid nemen.

Het klinkt wellicht gek, maar ik ben in bepaalde manier dankbaar voor deze crisis. Ineens krijgt een tekst als Efeze 5:20 een betekenis die je niet zou vermoeden:

Ef. 5:20 “dankt te allen tijde in de naam van onze Here Jezus Christus, God de Vader, voor alles”

Veel kerken en gemeenten nemen nu hun verantwoordelijkheid en worden, eindelijk(!), ook “inventief”. Ze benutten middelen die al zo lang ter beschikking staan maar vaak genegeerd worden door ze.

Manipulation in the Church

John 10 (ESV) “Truly, truly, I say to you, he who does not enter the sheepfold by the door but climbs in by another way, that man is a thief and a robber. 2 But he who enters by the door is the shepherd of the sheep. 3 To him the gatekeeper opens. The sheep hear his voice, and he calls his own sheep by name and leads them out.”

— NOTE – This article is in English because I’m sharing it on some networks.

Manipulation in the Church

Recently I visited a church styled after the “mega-churches” because I was to go with someone to one of the services of the church they attend. My wife and I decided to go over there instead of visiting our ‘regular’ church.

We knew this church from about 20 years ago, when we were regulars there for about 6 months. We were visiting it back then when looking for a church, after the leadership of the church we had been with for many years were in a bitter schism and we didn’t want to be a part of that. We were also a little curious about how this church had developed over the years.

Back then, there were about 400 people – we didn’t become members of it, because we were asked to help starting (another) small, local, church (that has now, sadly, ceased to exist). But also because we didn’t feel comfortable about some of the teachings and “church growth”-system they were using.

It has now grown into a church with over a 1,000 members. So yes, it seems the ‘system’ did work. They have a huge new building. Popular, loud, worship music. A music team with great musicians. A light show on the stage, even including smoke machines. You might know the setting. As if you were stepping into some kind of pop concert. A lot of the music made me remind the music of U2’s “Unforgettable Fire” album, btw (lot’s of delay on the guitar, reverb and so on) and Coldplay’s musical style. In other words: aiming at the 20-40 years age group. We also noticed there were hardly any elder visitors. I guess they all left and it’s not difficult to see (or hear!) why.

When it was time for the preacher to speak we were notified he was ill, and was replaced by a lady who would speak (..). The preaching was on a level that reminded me of Sunday School teaching. Very simple message and worse than that: it was at certain important eras rather  incorrect in explaining the Biblical passage she was talking about.

During the speech I had a feeling she was clearly planning to work towards an end conclusion. My host whispered at a certain point to me: “Oh, beware, the money talk is next now”. And yes, she did: “money for the new building”. They want to buy (instead of renting) the building. They need about 900,000 Euro for this they said (but when I checked the site, the annual budget is lot’s more) and she started talking about how “sinful” people spend their money and how they should use it “for the glory of the Lord”, started talking about tithing and “go beyond that!”. That sounds like Pope Leo X’s indulgences to me: “give your money and you’ll be cleansed of your sins”… Or, as we see these days: prosperity teachings. “Give to be blessed”.

After she finished speaking, the collection and prayer was announced. During the prayer I noticed something. The music. There was music playing during prayer. Not only very distracting for me but there was something else going one. When she was praying for certain things, even before she did, the music started to become louder, or more emotional (certain chord phrasings). Or, at certain times, it was very soft.. the prayer time lasted at least 15 minutes.

Clearly the conclusion must be that the prayer, and the music that was ‘supporting’ it, was carefully planned and rehearsed. Not spontaneous prayer or prayer that was led by the Spirit. As a musician (and having been in youth- and church leadership for dozens of years), I recognized what was happening: manipulation of the flock by influencing the emotions. To move them to a certain point in their behavior and thinking which they would otherwise not have been willing to do if their thoughts were not “guided” that way..

When I walked out the building I felt very disappointed they had ended up being a group that was manipulating people in such a way. Focused on money. Focused on emotion. On influencing the emotions and thoughts of visitors. And everything clearly planned in advance.

It made me also feel more or less angry: the fact it was all prepared in advance, planned. Even the music that ‘guided’ the prayer. As if we, as the visitors and members of the church, were only there to be scammed out of our money. This was what we were afraid of about 20 years ago but hoped it would never come this far. We saw the early signs back then and left.

Now — you might think “but it’s all for the Glory of the Lord” so it’s all good! You might even think some “smart tactics” are allowed to achieve this. But is it? Is it for the Glory of the Lord?

Churches like this have a paid-for staff. They have, for example, paid-for “building managers”. Cleaning crew. Pastors. Some of the elders in churches like this are full-time, paid-for, staff… They all depend on the tithing and “special offers beyond that”. Their financial planning is based on that.

I was hoping to go to a service that would at least be building me up somehow, spiritually. Allowing me (and my wife) to have a good time in the presence of the Lord. Instead, we came home and felt empty, betrayed, deceived.

The sad thing is, there are so many churches that operate like this one – they just copied the model of others. They made me remember the church of Sardis (Rev. 3:1-6) and it saddens me so many people are going there thinking they serve the Lord (and in their hearts, many do, no doubt about that!) but in the meantime they are (in my opinion) like puppets on a string, victims, of manipulation and bloated greedy leaders.

These leaders are not shepherds. They “climb in by another way” – they don’t play fair. Be aware!

 

De Waarheid ten onder houden

Waarheid Ten Onder Houden In hoeverre dragen we als Christenen de Waarheid nog uit?

Romeinen 1:18-20

(NBG)
18 Want toorn van God openbaart zich van de hemel over alle goddeloosheid en ongerechtigheid van mensen, die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden, 19 daarom dat hetgeen van God gekend kan worden in hen openbaar is, want God heeft het hun geopenbaard. 20 Want hetgeen van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, wordt sedert de schepping der wereld uit zijn werken met het verstand doorzien, zodat zij geen verontschuldiging hebben.

(Basic Bijbel)
18 De mensen die slechte dingen doen, trekken zich niets van God aan. Daarvoor zullen ze door God gestraft worden. Want ze zijn niet gehoorzaam aan Gods waarheid. Ze verbergen die waarheid zelfs voor andere mensen. 19 Ze hadden God wel kúnnen kennen. Want Hij heeft hun laten zien wat ze van Hem moeten weten. 20 Want Gods eeuwige kracht en goddelijkheid zijn te zien in de natuur. Dat is altijd al zo geweest, vanaf het moment dat de aarde werd gemaakt. Maar ze wíllen God niet kennen. Daarom hebben ze geen excuus dat ze God niet dienen.

Een ‘heftige’ tekst. Wat moeten we hier nu van denken? Over wie gaat dit eigenlijk? Een korte prediking/overdenking over dit onderwerp dat voor ons Christenen wel eens véél belangrijker kan zijn dan we vaak denken!

> Download (PDF)

 

Als de kerk saai wordt,…

Meer en meer mensen verlaten de kerken, niet omdat ze God (willen) verlaten, maar omdat ze de kerk waar ze heen gaan ‘saai’ vinden. Ze vervélen zich in de kerk. Waarom? Omdat “de kerk”, en met name ook de Evangelische gemeenten, steeds meer in een sleur vastgelopen zijn en hun bezoekers deze sleur ervaren. Geloven, dat is toch iets wat je doet ‘in de kerk’, of juist… door naar búiten te gaan? Een interessante serie video’s.

Zie meer: The Fuel Project

Kunnen engelen zingen?

Op een forum waar ik was verdwaald, zoekend naar een vakantie-adres, was een discussie over de vraag of engelen nu kunnen zingen of niet. Meestal leren we, als kinderen, dat de engelen bij de aankondiging van de geboorte van de Here Jezus “zongen” toen zij de herders bericht deden van de geboorte.

Zoals op dat forum ook de eindconclusie was, staat er kennelijk nergens in de Bijbel dat de Engelen zingen of kunnen zingen. Sterker nog, als je Lukas 2:13 goed bekijkt staat er zo op het eerste oog heel iets anders dan we altijd denken! Er staat namelijk letterlijk vertaald:

“een groot aantal van het hemelse leger maakte God groot zeggende…”

Het woord ‘zeggende’ kan, vanuit de grondtekst, ook worden vertaald als ‘sprekend(e), onderwijzende’ of ‘bevestigende’. Maar u merkt al, ik houd een kleine slag om de arm. Want, het God grootmaken, prijzen, is in de grondtekst: aineo. Afgeleid van ainos. Dat woord kan namelijk vertaald worden met ‘God prijzen’ (= groot maken) of “prijzende spreuken of gezegden” én,… terug naar aineo: lofzangen tot eer van God.

Het zou dus ook vertaald kunnen worden met ‘onderwijzende lofzangen’. Dus, zongen de engelen? De kans is redelijkerwijs aanwezig. Maar wat zongen ze dan? Onderwijzingen, en wel in het bijzonder onderwijzingen (aan de herders) die God grootgemaakt hebben.

Misschien een gedachte om eens mee te nemen naar onze eerstvolgende kerkdienst of samenkomst; dat de liederen die we zingen zo zijn dat ze onderwijzend zijn én God grootmaken. Dat brengt ons bij Paulus!

Ef 5,19en spreekt onder elkander in psalmen, lofzangen en geestelijke liederen, en zingt en jubelt de Here van harte

Kol 3,16Het woord van Christus wone rijkelijk in u, zodat gij in alle wijsheid elkander leert en terechtwijst en met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen zingende, Gode dank brengt in uw harten.