Jozua

De “Slag om Kanaan” – dat is waar het boek Jozua over spreekt. Een historisch boek, maar, uiteraard, ook met geestelijke waarde. Uiteraard ook voor de Christen!

Het boek Jozua is onder te verdelen in twéé hoofdthema’s:

  1. Verovering van het land (1-12)
  2. Verdeling van het land (13-24).

Zo op het eerste gezicht geen boeiende kost. De veroveringen, en de beschrijvingen er van, zijn een -soms niet erg vlot leesbaar- verslaglegging van oorlogshandelingen. Een oorlog waarbij de Israëlieten met geweld het land van de toenmalige bewoners in bezit namen.

Dat is direct één van de punten waarom veel mensen moeite hebben met dit boek. Vragen als “waarom moesten ze van God al die mensen doden?”, “Waarom al dat geweld?”.. Mensen kunnen dat niet rijmen met “een God die liefde is”. Wie zich echter verdiept in de religie van de volken die daar woonden zal begrijpen dat deze godsdienst(en), waarbij ondermeer kinderoffers werden gepleegd, niet konden bestaan voor God. Hij is namelijk niet alleen een God die de mensheid lief heeft, maar ook een rechtváárdig God die het onrecht dat daar gebeurde niet kon verdragen, niet kon laten voortbestaan.

Gehoorzaamheid
Centraal staat de gehoorzaamheid. De gehoorzaamheid van het volk, aan God’s opdracht, en de gehoorzaamheid van Jozua – hun leider. Voordat het volk het land intrekt, heeft Jozua een ontmoeting met de “Vorst van het Heer des heren” (SV). Het is duidelijk dat het hier gaat om de Here God, de Here Jezus, die in het OT vaker verscheen op deze wijze.

De verdeling van het land
Het land wordt aan het einde verdeeld over de 12 stammen. De zonen van Jozef krijgen elk een deel -Jozef’s “dubbele erfdeel”- en Levi krijgt geen eigen grondgebied maar woont tussen de andere stammen. Dit omdat zij de priesterdienst vervullen. Efraïm wordt één van de leidende stammen in de latere geschiedenis -tijdens het “Tien Stammenrijk”- soms zelfs zodanig belangrijk dat de Tien Stammen, het Noordelijke Rijk, naar Efraïm genoemd worden c.q. daarmee veréénzelvigd worden.

Jozua, KanaanKaart (klik voor een groter exemplaar):

in rood het gebied dat na de veroveringen onder beheer van de twaalf stammen van Israël kwam. Zoals duidelijk mag zijn, had men niet de absolute heerschappij over het land! .