Categorie: Nieuwe Testament

Xiphos Linux Mint

Gratis Bijbelprogramma voor Windows, Apple en Linux

Bijbelprogramma’s voor op de computer zijn sinds het begin van de eerste homecomputers niet meer weg te denken. Via Internet zijn ook veel online bijbelprogramma’s beschikbaar, maar een programma op je eigen laptop of computer is altijd handig want: wat als er geen internet beschikbaar is, de website van de aanbieder niet bereikbaar of er mee opgehouden is? Of opeens een betaalde dienst wordt?

Xiphos Linux Mint

Veel Bijbelprogramma’s hebben naast dat ze snelle zoekfuncties bieden ook naast veel bijbelvertalingen ook allerlei extra boeken en commentaren beschikbaar. Het allereerste bijbelprogramma dat ik ooit had was van de Telos. Een NBG-bijbel en Telosvertaling met een razendsnelle zoekfunctie. Dar werkte nog onder MS-Dos. Onder Windows 3.x kon je er ook nog goed mee werken maar met Windows95 werd dat steeds lastiger.

De OnlineBible (OLB) was ook een favoriet bij veel mensen. Veel mensen die ik ken(de) hebben er als vrijwilliger aan meegewerkt. Helaas is dit inmiddels een commercieel product geworden. Ik heb daar altijd een beetje gemengde gevoelens bij gehad in verband met die vele uren die de vrijwilligers er in hadden gestoken. In het verleden heb ik zelf op een zeker moment mede daarom ook een Bijbelprogramma ontwikkeld (voor Windows 3.x/Windows95) dat ik gratis beschikbaar stelde. Door de ontwikkelingen rondom de onderliggende programmeeromgeving en tijdgebrek ben ik daar toen mee gestopt.

online bijbel project

Een paar jaar geleden ben ik wel begonnen aan een database-gestuurde, online, versie (afbeelding) maar je krijgt zodanig moeizaam toestemming voor het opnemen van vertalingen in de bijbelprogramma’s (in Nederland) en er zijn zoveel goede online alternatieven dat ik dat maar weer terzijde heb gelegd. In mijn achterhoofd speel ik nog wel steeds met het idee daar toch weer eens mee bezig te gaan vanuit een andere invalshoek, maar voorlopig blijft het daar nog even bij. Want als je zoiets ontwikkeld moet het wel toegevoegde waarde hebben uiteraard. Het grote en ruime aanbod aan bijbelprogramma’s leidt er toe dat ik daar vooralsnog geen aanleiding in zie om zelf weer aan het programmeren te slaan.

Gratis bijbelprogramma

” Om niet hebt u het ontvangen” – zei Jezus. Het Evangelie is een van de zaken die gratis moet zijn en blijven. Uitgangspunt van ondermeer de Stichting Yarah waar ik al heel lang bij betrokken ben. Er zijn ook veel mensen, gelukkig, die (nog) steeds dat idee volgen op het gebied van bijbelprogramma’s voor op de computer.

Omdat het hoog tijd was mijn desktop en laptop computer een upgrade te geven (van Linux Mint 18.3 naar Linux Mint 20.1) en ik ontdekte dat na de upgrade een van de Bijbelprogramma’s niet meer werkte wilde ik daar een nieuwe versie van installeren. Helaas, ook de laatste versie van Bible Analyzer werkt niet onder Linux Mint 20. Maar de UnBound Bible, een van mijn favoriete programma’s op dat gebied, doet het nog steeds uitstekend.

Voor de UnBoundBible is ook een module van de Herziene Statenvertaling beschikbaar. Zie deze link. Die module werkt ook in een aantal andere programma’s en is op SQL3 gebaseerd. Zelf heb ik de NBG, HSV 2017-editie, BasisBijbel en StatenVertaling overigens na veel zoeken allemaal ook in .CSV-formaat kunnen vinden. Want ja, ergens blijft natuurlijk toch die gedachte spelen om “daar nog eens iets omheen te maken”. Zeker omdat ik een tijd terug mij wat ben gaan verdiepen in het programmeren met Python.

Downloads
Mijn laatste artikel, op deze site, over Bijbelprogramma’s dateert van 2014. Toen werkte ik nog onder Windows. Inmiddels ben ik een paar jaar geleden op Linux overgestapt. En ook voor Linux zijn er heel veel (open source) bijbelprogramma’s beschikbaar. Hoog tijd voor een kleine update!

Een lijst van mijn favoriete, gratis, bijbelprogramma’s bijgaand.

Xiphos BijbelprogrammaVoor Windows

Voor Linux

  • Xiphos
    Zeer uitgebreid bijbelprogramma. Deze is standaard beschikbaar in de Linux Mint Software installer, net als een aantal andere bijbelprogramma’s.
  • Bible Analyzer
    Werkt met o.a. Linux Mint 18.3 en 19. Installatie: downloaden, chmod het bibledesktop.sh script zodat het executable is. Helaas geen mooie installer. Niet voor iedereen geschikt op die manier.

Voor zowel Linux, Apple als Windows

Er zijn uiteraard nog veel meer bijbelprogramma’s, ook veel commerciele pakketten. De bovenstaande ken ik uit eigen ervaring en kan ze daarom aanraden. Op de website van The Crosswire vind je er nog veel meer. https://www.crosswire.org/applications/.

Het, in mijn ogen, beste Bijbelprogramma voor op je telefoon (Android, iPhone) is de BijbelApp van YouVersion. Nagenoeg alle hedendaagse vertalingen zijn beschikbaar via deze app en het kost helemaal niets.

 

wederdopers1535 (Amsterdam)

Overdopen of geloofsdoop?

Het afgelopen weekend is één van onze dochters gedoopt, samen met haar vriend (binnenkort haar man want ze gaan trouwen). Een feestelijke gebeurtenis. De doop vond plaats in open water, aan het Paterswoldsemeer in Groningen.

wederdopers1535 (Amsterdam)
Vervolging van wederdopers (Amsterdam, 1535)

Misvattingen over de doop

Eén van de misvattingen over de doop is dat het, in sommige gevallen, een ‘overdoop’ is. Op Wikipedia lees je bijvoorbeeld het volgende er over:

Overdoop of herdoop is de praktijk om iemand te dopen, hoewel deze reeds eerder is gedoopt. Meestal betreft dit een volwassene die als kind reeds is gedoopt. De reden hiervoor is doorgaans dat de kinderdoop niet als een geldige doop wordt erkend. Het is echter ook mogelijk dat de doop van een andere christelijke geloofsgemeenschap niet als geldig wordt erkend, bijvoorbeeld omdat er een niet erkende doopformule is gebruikt. Omdat de doop een eenmalig sacrament is, wijzen kerken die de kinderdoop als geldige doop accepteren in de regel het overdopen van reeds als kind gedoopte kerkleden af.

In de Bijbel lees je namelijk dat “meerdere malen dopen” helemaal niet zo vreemd is, vgl. Handelingen 19:1-7:

..geschiedde het, dat Paulus, na door de bovenlanden gereisd te zijn, te Efeze kwam, en daar enige discipelen vond. 2 En hij zeide tot hen: Hebt gij de heilige Geest ontvangen, toen gij tot het geloof kwaamt? Doch zij zeiden tot hem: Wij hebben zelfs niet gehoord, dat er een heilige Geest is. 3 En hij zeide tot hen: Waarin zijt gij dan gedoopt? En zij zeiden: In de doop van Johannes. 4 Maar Paulus zeide: Johannes doopte een doop van bekering en zeide tot het volk, dat zij moesten geloven in Hem, die na hem kwam, dat is in Jezus. 5 En toen zij dit hoorden, lieten zij zich dopen in de naam van de Here Jezus. 6 En toen Paulus hun de handen oplegde, kwam de heilige Geest over hen, en zij spraken in tongen en profeteerden. 7 En het waren in het geheel ongeveer twaalf mannen.

De kern van de doop is, dat het een daad is die een mens bewust doet.

Romeinen 6:3,4:

Of weet gij niet, dat wij allen, die in Christus Jezus gedoopt zijn, in zijn dood gedoopt zijn? Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat, gelijk Christus uit de doden opgewekt is door de majesteit des Vaders, zo ook wij in nieuwheid des levens zouden wandelen ” – vgl. ook Kol. 2:12

Een kind kan niet kiezen voor het worden ‘begraven en opstaan’ met Jezus. De gedachte hier achter is dan ook heel anders (verbondsleer, vervangingsleer). In het hele Nieuwe Testament, laat staan in het Oude Testament, kom je geen ‘kinderdoop’ tegen. Dat is een menselijk verzinsel. Om te dopen is een actieve houding nodig. Een wilsbeslissing. Petrus vergeleek het met Noach en de zijnen. Zij stapten zélf aan boord van de Ark, om gered te worden:

18 Want ook Christus is eenmaal om de zonden gestorven als rechtvaardige voor onrechtvaardigen, opdat Hij u tot God zou brengen: Hij, die gedood is naar het vlees, maar levend gemaakt naar de geest, 19 in welke Hij ook heengegaan is en gepredikt heeft aan de geesten in de gevangenis, 20 die eertijds ongehoorzaam geweest waren, toen de lankmoedigheid Gods bleef afwachten, in de dagen van Noach, terwijl de ark in gereedheid werd gebracht, waarin weinigen, dat is acht zielen, door het water heen gered werden. 21 Als tegenbeeld daarvan redt u thans de doop, die niet is een afleggen van lichamelijke onreinheid, maar een bede van een goed geweten tot God, door de opstanding van Jezus Christus. – 1 Petrus 3.

De doop kan ons niet redden of opnemen in een ‘verbond’. Het is ‘een bede van een goed geweten’. De doop is gehoorzaamheid en wordt door Petrus dus tegenover óngehoorzaamheid geplaatst.

Is de doop een ‘sacrament’?

De Kerken leren een aantal ‘sacramenten’. Een sacrament is “een gewijde handeling in het christendom waardoor God komt tot de mens. In die zin staat een sacrament tegenover gebed en offer, waarin de mens nadert tot God. Verschillende sacramenten markeren een belangrijk moment in het leven van de gelovigen. Het begrip is afgeleid van het Latijnse sacramentum, dat (geloofs)geheim betekent.” — Wikipedia.

Een sacrament “is geldig, indien de juiste vorm, stof en intentie aanwezig waren bij de verrichting ervan. De staat waarin de bedienaar verkeert heeft geen invloed op de geldigheid. De werking van het sacrament is daarentegen wel afhankelijk van de staat waarin de ontvanger verkeert.”Men stelt daaraan een aantal voorwaarden binnen de RKK en veel protestantse kerken. Zoals dat het moet worden ‘bediend’ door een priester of predikant. Ook dit leert de Bijbel niet.

De Here Jezus heeft twee opdrachten gegeven aan de gelovigen: het houden van het avondmaal (gedachtenismaal) en het dopen van gelovigen. Hij heeft hier totaal geen voorwaarden gesteld aan door wie of waar dit gedaan moet worden.

Dopen door onderdompeling

In het verleden heb ik (foto rechts) dan ook meerdere mensen mogen dopen. Samen met andere broeders. Er is niets mooiers, wanneer je actief bent in het Evangelie, dan dit te mogen doen!

Elke gelovige is deel van het heilig priesterschap en mag dus avondmaal en doop bedienen. De Bijbel leert ook nergens dat het een ‘gewijde handeling’ is.

Wij mensen maken dat er allemaal graag van, maar het is volstrekt onbijbels. Wat wel belangrijk is, is dát het gedaan wordt. Immers, dát is gehoorzaamheid aan God?

De doop, en avondmaal, zijn geen sacrament. Een sacrament wordt immmers gedefinieerd als “een gewijde handeling in het christendom waardoor God komt tot de mens.“. Maar de Bijbel leert juist dat de mens, door de doop, tot Gód komt, zoals Petrus immers schreef, het is een bede van een goed geweten tot God. Je kunt het alleen als ‘sacrament’ opvatten mits je de leerstellige opvattingen rondom de kinderdoop hanteert. Op het Avondmaal kom ik wellicht later nog eens terug in dit verband.

Vervolging “Dopersen”

Tegenwoordig is de doop, kinderdoop of volwassendoop, ‘overdopen’ of niet etc. niet zo’n heel groot strijdpunt meer. Dat wil zeggen, het is geaccepteerd dat Baptisten en Evangelische gelovigen zich volwassen laten dopen. Dat is niet altijd zo geweest. De “wederdopers” werden hard, zéér hard, vervolgd door de Roomse Kerk maar óók door de kerken van de Reformatie. Zo werd Felix Manz op last van de kerkhervormer Zwingli vermoord:

Op 7 maart 1526 had het concilie van Zürich een edict aangenomen dat volwassen doop strafbaar werd gesteld door verdrinking​. Op 5 januari 1527 werd Manz het eerste slachtoffer van het edict en de eerste Zwitser Anabaptist om gemarteld te worden door de handen van Protestanten. ​Terwijl Manz verklaarde dat hij wenste “om degenen bij elkaar te brengen die bereid waren Christus te accepteren, het Woord gehoorzamen en in Zijn voetsporen treden, om je daarmee te verenigen door de doop, en de rest te kopen in hun huidige overtuiging “. Zwingli en de raad beschuldigden hem van hardnekkige weigering “om af te wijken van zijn dwaling. ​Om 15.00 uur, toen hij van de Wellenburg naar een boot werd geleid, prees hij God en predikte hij tot de mensen. Eén Hervormd predikant ging mee, trachtte hem het zwijgen op te leggen, en hoopte hem de gelegenheid te geven zijn herdoop te herroepen. Manz ‘broer en moeder moedigden hem aan om pal te staan ​​en te lijden ter wille van Jezus. Hij werd per boot de rivier op gebracht. Zijn handen waren vastgebonden en achter zijn knieën getrokken en er werd een paal tussen geplaatst. Hij werd geëxecuteerd door hem te verdrinken in het Meer van Zürich. (bron: Wikipedia)

De Kerk van de Reformatie heeft in dit opzicht helaas ‘bloed aan haar handen’. Manz was niet de laatste die door hen werd omgebracht vanwege het volgen van het Bijbelse gebod om te dopen!

Toch zijn er, hoewel er geen fysieke vervolging meer is, zeker binnen Reformatorische kringen nog veel die enorme strijd en tegenstand ervaren als zij gevolg geven aan de Bijbelse opdracht om zich te laten dopen. Familie, vrienden, je kerk: ze accepteren het niet. Het is best wel tegenstrijdig. In plaats van blij te zijn dat iemand zijn of haar leven mét Christus verder wil leven is er tegenstand.

Opdracht en gehoorzaamheid

Het dopen van mensen die gelovig zijn geworden is een opdracht aan de gemeente van de Here Jezus. Hij heeft deze opdracht persoonlijk gegeven.

“Gaat dan henen, maakt al de volken tot mijn discipelen en doopt hen in de naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes en leert hen onderhouden al wat Ik u bevolen heb.” – Matteüs 28:19

Het is gehoorzaamheid van de gelovige aan het Woord van God

“Wie gelooft en zich laat dopen, zal behouden worden, maar wie niet gelooft, zal veroordeeld worden.” – Marcus 16:16

Doopdienst - Daar is veel water
De Gemeente aan de rand van het Paterswoldse Meer

En nogmaals Petrus:

Als tegenbeeld daarvan redt u thans de doop, die niet is een afleggen van lichamelijke onreinheid, maar een bede van een goed geweten tot God, door de opstanding van Jezus Christus.” – 1 Petrus 3:21

Daar is water!

Toen ik zelf gedoopt werd mocht ik vooraf een ‘getuigenis’ geven. Ik was nog jong, maar herinner het mij als de dag van gisteren! Ik sloot mijn getuigenis af met een citaat uit de bijbel:

“En terwijl zij onderweg waren, kwamen zij bij een water, en de kamerling zeide: Zie, daar is water; wat is ertegen, dat ik gedoopt word?” – Hand. 8:36

Het antwoord van de predikant en gemeente was: “Helemaal niets!”. Het afgelopen weekend was één van onze dochters en haar vriend ook bij véél water. En ze lieten zich dopen. Tot getuigenis van de Gemeente maar óók diverse toeschouwers die zich daar ook bevonden. Het gebeuren werd door sommige van die toeschouwers zelfs gedeeld op Facebook. Een prachtig getuigenis is er zo uitgegaan naar de Gemeente, de Hemelse gewesten (Lucas 15:7) én naar ‘de wereld’ door deze doop!

Meer over de doop kun je lezen in dit uitgebreide artikel van het BijbelCollege.

Ajacieden, huichelaars en de kerk

De Kerk zit vol met huichelaars

Er zijn heel veel mensen die ‘fan’ van Ajax zijn terwijl ze nog nooit in het stadion zijn geweest. Laat staan dat ze een seizoenskaart hebben. Ze kijken op TV de wedstrijden. Dragen er in de vakantie een shirtje van. Praten er op het werk over.

Ajacieden, huichelaars en de kerk

Afbeelding van ©Pixabay

Maar zodra de club verliest keren ze zich tégen de club, haar trainer of het bestuur. Het zijn géén echte “Ajacieden” die ook de club steunen en er voor gaan bij een verloren wedstrijd, maar alleen maar in naam ‘fan’ van Ajax.

Als u zo’n “Ajax-fan” tegenkomt vertegenwoordigt die de echte fans in uw ogen? Of beschouwt u zo’n persoon als huichelaar?

Miljoenen mensen zijn in naam christelijk, soms zelfs lid van een kerk. Ze sturen hun kinderen naar de christelijke school, bezoeken wel eens de kerk met hoogtijdagen of soms zelfs elke zondag maar.. zijn helemaal niet gelovig. Zodra er een beetje tegenwind in hun leven is, “vloeken ze als een bootwerker”. Ze leven een leven dat niet in overeenstemming is met wat de Bijbel leert.

Als u zo’n christen tegenkomt, vertegenwoordigt die de échte “Jezus-fans”? De échte gelovigen?

Christenen zijn geen perfecte mensen. Ze zijn niet ‘zondeloos’. Absoluut niet. Net als dat er onder de die-hard Ajax fans ook groepen en mensen zijn die ook niet bepaald lieverdjes zijn. Toch weerhoudt dat veel mensen niet om toch naar het stadion te gaan om te genieten van de wedstrijd en zichzelf Ajax-fan te noemen. Eén te zijn met elkaar in het ‘clubgevoel’, één te zijn in het aanmoedigen van hun team.

Huichelaars

Eén van de argumenten van mensen om het christelijke geloof af te wijzen is precies dit: “De kerk zit vol huichelaars”. Huichelaars vind je overal. Bij de voetbalclub. Bij de vakbond. Op school. Op je werk. Is dat een reden om weg te blijven bij een club, vereniging of organisatie? Blijf je bij de voetbalwedstrijd weg, ben je geen fan meer van ‘de club’ omdat er hooligans rondlopen?

Ieder mens is voor zichzelf verantwoordelijk. Dat er binnen de kerken mensen te vinden zijn die, hoewel ze beter zouden moeten weten, zich toch niet gedragen naar wat de Bijbel onderwijst is géén excuus om daarmee de boodschap van de Bijbel te verwerpen.

Je doet jezelf tekort als je je daardoor laat weerhouden om Jezus te leren kennen.

Jezus heeft nooit bestaan

Dat Jezus daadwerkelijk hier op aarde is geweest, leidt geen enkele twijfel. Geen historicus zal dit met droge ogen kunnen ontkennen of hij of zij neemt zijn eigen vak niet serieus.

De bovenstaande video gaat hier heel helder en wetenschappelijk verantwoord op in.

Ik heb Jezus niet nodig!

Het is lastig om aan de buitenkant uit te maken of iemand een goed mens is of niet. Ook al ben je nog zo’n goed of oprecht mens, geef je ieder wat hem of haar toekomt, leef je keurig volgens de wet- en regelgeving zoals bijvoorbeeld alle verkeersregels en is er zelfs nog nooit een leugen uit je mond gekomen…

Wat wel duidelijk is, is dat iedereen onderhevig is aan bederf. Zelfs de meest keurige mensen!

Wat bedoel ik daar mee? Dit: zodra je geboren wordt, is het ‘bederf’ al in je aanwezig. Een mens ‘wordt geboren om dood te gaan’ zeggen ze wel eens. Een uitspraak die ik laatst hoorde van iemand: “Eén ding staat vast in dit leven: je gaat er aan dood”. En doodgaan, dat is een vorm van bederf. Een prachtige vrucht die geplukt wordt zal op een dag bederven. Hoe kan dat? Omdat op het moment dat de vrucht geplukt is het sterfproces in gang wordt gezet.

Zo werkt dat ook bij mensen. Zodra we geboren zijn wordt, omdat we ‘losgesneden’ zijn, het sterfproces in gang gezet. Een nare gedachte wellicht – maar iets waar we toch niet aan ontkomen.

Dat bederf wordt in de Bijbel ook genoemd. Er is van alles wat, gaande je leven, dat bederf beïnvloed. De een raakt eerder ‘bedorven’ dan de ander. Dat noemt de Bijbel: zonde.

Jezus heb je wél nodig. Vanwege dat bederf, de zonde. Jezus was een goed mens. Net als bijvoorbeeld Gandhi, Martin Luther King en heel veel andere ‘goede mensen’. Maar Hij deed iets wat al die ándere goede mensen niet hebben gedaan. Jezus leefde niet alleen een leven waarin hij goed was voor andere mensen en een goed voorbeeld was. Hij was zelfs bereid om te stérven voor de unieke boodschap die Hij onderwees.

Deed Gandhi dat? Kon Marten Luther King dat?

Unieke boodschap

Door te sterven bewees Hij dat Zijn Boodschap de volstrekte, unieke, waarheid was die het bederf, de zonde, een halt kon toeroepen. Hij deed namelijk iets dat nooit eerder gebeurd was: Hij stond op uit de dood. Hiervoor is méér dan afdoende bewijs. Dit artikel gaat daar bijvoorbeeld op in.

“Twee bekende, voormalige atheïsten erkenden onlangs op de conferentie ‘Truth for a New Generation’ dat zij er zeer van overtuigd zijn dat Jezus Christus werkelijk is opgestaan uit de dood. Eén van hen is detective J. Warner Wallace, die bekend is van het oplossen van moordzaken die al tientallen jaren geleden hebben plaatsgevonden.” – CIP

We leven in een bedorven wereld Filippenzen 2:15 HTB en zijn zelf aan bederf onderhevig. Dat bederf kan gestopt worden. Door de Boodschap van Jezus te aanvaarden is het niet alleen zo dat je na je dood verder mag leven, in de Hemel, met Hem maar dat je leven op aarde, nú dus al, verandert. En dat is niet zomaar een verandering. Het is een verandering die je leven een stuk beter maakt.

Een verslaafde man

Afgelopen zaterdag kwam ik op straat een man tegen die evangelisatiefolders uitdeelde. Hij kwam bij mij op het bankje zitten waar ik zat te wachten op mijn vrouw die in een winkel was binnen gegaan. We raakten in gesprek en hij vroeg mij naar welke kerk ik ging. Toen ik zei ‘ik ben Evangelisch’ reageerde hij blij: “Ik ook! Ik ben jarenlang verslaafd geweest aan de harddrugs en toen kwam ik iemand tegen van de Evangelische Gemeente en die heeft mij bij Jezus gebracht! Ik ben van de drugs af en ga hier naar het centrum om andere mensen naar Jezus te brengen!”

Dat is slechts één voorbeeld van een leven dat totaal veranderd is. Waar het bederf nú al gestopt is. Want, zodra je gaat geloven ben je vanaf dát moment een mens die bij Jezus hoort. Niet pas ná je dood. Geloven is niet een ‘verzekering voor een leven na dit leven’, geloven betekent dat je leven nu, hier en nu, gaat veranderen – en dat in een goede zin.

Maar ik ben nog niet goed genoeg

Sommige mensen denken dat je eerst ‘een goed mens’ moet zijn om christen te mogen worden. Ik haal niet voor niets het voorbeeld van de verslaafde man aan. En in de Bijbel staan ook voorbeelden van mensen die “slecht” waren volgens de maatschappelijk normen: prostituee’s, oplichters (frauderende belastingambtenaar), mensen die met occulte zaken bezig waren. Zei Jezus tegen ze dat ze éérst een goed mens moesten worden voor ze bij hem mochten horen? Intégendeel! Hij zei dat júist zij bij Hem mochten komen!

“Jezus zei tegen hem: ‘Er is vandaag redding gekomen in uw huis. Nu bent u echt een zoon van Abraham. Ik, de Mensenzoon, ben gekomen om afgedwaalde mensen te zoeken en te redden.’” zei Hij tegen de frauderende belastingambtenaar in Lucas 19.

Wat verandert er dan allemaal?
– “Wat kan dat leven met Jezus mij dan bieden wat ik nu nog niet heb? Ik heb toch alles al? Een mooi huis, een goede baan, een leuk gezin..”

– “Wat levert mij dat dan op? Hoe kan Jezus mijn problemen oplossen? Ik zit in de schuldhulpverlening, mijn vrouw is bij mij weggegaan, ik ben mijn baan kwijt, mijn vrienden zien mij niet meer staan.. gaat hij dat oplossen dan?”

Zomaar twee volledig tegengestelde situaties. Maar ze zijn inwisselbaar.

Ik heb in het verleden zelf gezien, toen ik werkte voor een uitkerende instantie, wat het kan betekenen wanneer mensen hun baan kwijtraken. Hoe een gezin daar onder te lijden kan hebben. Gezien en ervaren wat er gebeurt wanneer de dood een gezin treft. Schulden zich opstapelen in gezinnen. De ellende in sommige levens is niet te overzien.

Je kunt rijk zijn, gezond, alles hebben. Dat je tegen jezelf zegt, “Rust eens lekker uit, eet, drink en geniet.” en een hele lange sabbatical neemt of met pensioen gaat. Maar dan is daar opeens het einde: “Dwaas! Vannacht zult u sterven. En wie krijgt nu alles wat u achterlaat?” Lucas 12:19,20.

Vroeger had ik een buurman, hij had altijd hard gewerkt. Ging met vroegpensioen en wilde gaan genieten van het leven. Hij ging na zijn pensionering op een lange reis, kwam ziek terug en stierf vrij snel daarna aan kanker. En dan?

Wat heb je er aan om Christen te zijn in het leven van elke dag? Dit: dat je er niet, nooit, alleen voor staat. Jezus kan je helpen in de dagelijkse beslommeringen, zorgen. Maar ook je successen met je ‘meevieren’. Hij geeft moed en kracht, Hij staat naast je – elk moment van de dag! Hij leert je wat het is om God te kennen. Hij geeft je vrede ‘in je hart’. Dat je rust mag krijgen. Hij helpt je je angsten te overwinnen, of – zoals ik aanhaalde – je verslaving(en) onder controle te krijgen.

Jezus kan rust brengen in je rusteloze leven – of het nou een leven is dat rusteloos is door geldzorgen of juist een leven dat rusteloos is doordat je altijd bezig bent met ‘succesvol’ te worden.

Wanneer je besluit Jezus te leren kennen, Hém te gaan volgen, is vanaf dát moment het bederf in jouw leven stopgezet en ben je “een kind van God”. Ben je deel geworden van het “koninkrijk van God” en krijg je een ander, een béter, leven.

Deuteronomium 30:19 (HTB) zegt het heel helder: “Hemel en aarde zijn mijn getuigen dat ik u vandaag de keus heb gegeven tussen leven en dood, zegen en vloek. Kies dan toch het leven, zodat u en uw kinderen mogen leven!”.

Waar kan ik dat dan vinden?

De Bijbel App nu downloaden - 100% GratisIn de Bijbel kun je, uiteraard, alles lezen hierover. Maar waar moet je beginnen? Als je nog nooit de Bijbel hebt gelezen, zoek dan het “Evangelie van Johannes” op. Dat is het meest begrijpelijke deel dat vertelt over Jezus en Zijn boodschap.

Je kunt een Bijbel in elke boekwinkel of bibliotheek vinden. Of gratis downloaden op je telefoon zie https://www.bible.com/nl/app

Het verleden loslaten - onnodige ballast in je leven die je gevangen houdt

De bekering van Petrus: het verleden loslaten

Je kunt het verleden niet meer veranderen. Het bestaat alleen in je gedachten.” (NewStart)

De bekering van de Apostel Paulus is één van de bekende gebeurtenissen in het Nieuwe Testament. Paulus, de Schriftgeleerde, die de christenen vervolgde en ze voor het gerecht bracht en liet ombrengen – onder andere middels steniging.

Het verleden loslaten - onnodige ballast in je leven die je gevangen houdt

Hij, die een vijand van de christenen was, werd één van de belangrijkste christelijke leiders. De eerste “christen theoloog” was de Apostel Paulus. Zijn brieven bevatten veel inzichten en leringen die we tot op de dag van vandaag onderwijzen.

Download dit artikel in PDF-formaat

Er zijn er zelfs die zover gaan dat ze zichzelf ‘paulinische christenen’ noemen. Iets waar Paulus zelf, want dit verschijnsel kwam al bij zijn leven voor, absoluut geen voorstander van was getuige 1 Kor. 1:12-13 waarin hij schrijft:

“Ik bedoel dit, dat ieder uwer zijn leus heeft: Ik ben van Paulus! En ík van Apollos! En ík van Kefas! En ík van Christus! Is Christus gedeeld? Is Paulus dan voor u gekruisigd, of zijt gij in de naam van Paulus gedoopt?”

Het verleden van Paulus

Paulus had moeite met zijn eigen gedragingen, met zijn verleden als vervolger. Zo was hij bijvoorbeeld toezichthouder bij de steniging van Stefanus.

Hij haalt het ook aan in de brieven die hij schrijft. Zijn verleden was iets dat tegen he gebruikt kon worden en ook werd. Maar het was ook iets waar hij zich, binnen het Jodendom, op kon beroepen – iets waar je menselijk gesproken ‘trots’ op kon zijn. Maar hoe ging hij er mee om? Hij, de Schriftgeleerde uit de Farizeeën, keek terug op die tijd en noemde het “vuilnis” – dat wil zeggen: als hij het vergeleek met de gerechtigheid door geloof in Christus:

Indien een ander meent op vlees te kunnen vertrouwen, ik nog meer: besneden ten achtsten dage, uit het volk Israël, van de stam Benjamin, een Hebreeër uit de Hebreeën, naar de wet een Farizeeër, naar mijn ijver een vervolger van de gemeente, naar de gerechtigheid der wet onberispelijk. Maar alles wat mij winst was, heb ik om Christus’ wil schade geacht. Voorzeker, ik acht zelfs alles schade, omdat de kennis van Christus Jezus, mijn Here, dat alles te boven gaat. Om zijnentwil heb ik dit alles prijsgegeven en houd het voor vuilnis, opdat ik Christus moge winnen, en in Hem moge blijken niet een eigen gerechtigheid, uit de wet, te bezitten, maar de gerechtigheid door het geloof in Christus, welke uit God is op de grond van het geloof. – Fil. 3:4-9

Maar in vers 14 concludeert hij vervolgens:

“vergetende hetgeen achter mij ligt en mij uitstrekkende naar hetgeen vóór mij ligt, jaag ik naar het doel, om de prijs der roeping Gods, die van boven is, in Christus Jezus.”

Met andere woorden: hij richtte zich op de tóekomst en bleef niet oeverloos hangen in het verleden. Dat heeft een reden. De Here Jezus maakte namelijk duidelijk dat we niet altijd achterom moeten kijken. Dat werkt namelijk verlammend, want je blijft dan ‘hangen’ in het verleden waardoor je niet meer vooruit komt en het (geestelijke) werk dát je wilt doen lukt dan ook niet.

Een boer die het land bewerkt
Een boer die het land bewerkt moet vóór zich kijken

Kijk niet achterom..

“Niemand, die de hand aan de ploeg slaat en ziet naar hetgeen achter hem ligt, is geschikt voor het Koninkrijk Gods.” – Lucas 9:61

Jezus trekt de vergelijking met een boer die aan het ploegen is. Als een boer achterom kijkt, kan hij niet ploegen. Hij moet vóór zich kijken, “naar de toekomst”. In geestelijke zin: het Koninkrijk Gods.

Dit Koninkrijk Gods wordt je deel van, betreed je, zodra je tot geloof komt. Op dat punt aangekomen is het verleden (zoals Paulus ook zegt) linksom of rechtsom “vuilnis” – zélfs als dat een verleden is waar je vreselijk trots op bent of kunt zijn, menselijk gesproken.

Als je maar blijft terug kijken naar het verleden, of het nou positief of negatief is, kun je niet meer vóóruit en niet nuttig zijn voor- of binnen het Koninkrijk Gods. Je bent dan wel wedergeboren, maar groeit niet verder in je geloof en kunt voor anderen óók niets betekenen..!

Je bent dan in feite ‘de grens gepasseerd’ en het ‘geestelijke koninkrijk binnen gegaan’ maar blijft daar vervolgens staan en ontdekt niet wat er allemaal voor moois ligt voor je en wat er allemaal te ontdekken is in het Koninkrijk Gods!

Er is een groot probleem met het verleden: je kunt het niet meer veranderen. Hoeveel tijd je ook doorbrengt met fantasiescenario’s, hoeveel denkbeeldige discussies je ook voert met fictieve personen: er verandert helemaal niets. (NewStart)

Hoe is het mogelijk dat de Bijbel tweeduizend jaar geleden daar al over schreef, dat Paulus dat al wist hè? Dat Jezus zei ‘kijk niet achterom als je gaat ploegen’. We denken tegenwoordig allerlei nieuwe dingen te ontdekken, maar zoals je ziet: dat is niet het geval. Of, zoals de Prediker al zegt:

“Wat geweest is, dat zal er zijn, en wat gedaan is, dat zal gedaan worden; er is niets nieuws onder de zon.” – Prediker 1:9.

Paulus had had geleerd om te gaan met zijn verleden; hij schrijft “ik heb de gemeente Gods bovenmate vervolgd en getracht haar uit te roeien” (Gal. 1:13).

Maar het beperkte hem niet meer, hij keek er niet continue naar terug. Na zijn bekering nam hij de tijd het een en ander op een rijtje te zetten en vertrok naar Arabia (het rijk van de Nabateeërs, waar de bekende plaats Petra de hoofdstad van was) en vervolgens naar Damascus.

Pas na na drie jaar, ik neem aan een periode om niet alleen de Schriften te bestuderen nu hij er nieuw licht op had ontvangen maar óók om te leren omgaan met wat er allemaal gebeurd was, gaat hij dan naar Jeruzalem naar Petrus en Jakobus om met hen te praten. Over zijn bekering, over zijn inzichten de hij van de Here had ontvangen. Om hun mening daarover te vragen en om hun fiat te krijgen naar de Heidenen te gaan om het Evangelie te brengen.

Hier zie je dus wat er gebeurt als iemand “het verleden loslaat” – er rust een enorme zegen op het leven van Paulus en zijn werk in- en voor het Koninkrijk Gods is ongeevenaard!

Petrus’ bekering

Van Paulus is het ‘bekeringsmoment’ heel helder. Bij Petrus is dat een beetje anders. Zo zie je dat ieder mens een eigen ‘bekeringsgeschiedenis’ kan hebben. Sommige mensen groeien op in een gelovig gezin en krijgen het zo, als kind, al meegegeven (sommige noemen dat “indoctrinatie” maar dat is een negatief woord, alsof je gehersenspoeld zou zijn).

Petrus loochent dat hij Jezus kent - Rembrandt, 1660
Petrus loochent dat hij Jezus kent – Rembrandt, 1660

Petrus was door zijn broer Andreas (letterlijk) “tot Jezus geleid” (Joh. 1:43). Zowel Andreas als zijn broer Petrus verwachtten de Messias. Wat er op duidt dat ze gelovige Joden waren.

Petrus werd een leerling van Jezus en ontdekte gaandeweg de Waarheid. Hij geloofde de woorden van Jezus, zag de wonderen als een bevestiging er van. Werkte actief mee in de verkondiging van het (aanstaande) Koninkrijk der Hemelen.

Toch lezen we in Lucas 22:32 dat Jezus zegt:

“Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet zou bezwijken. En gij, als gij eenmaal tot bekering gekomen zijt, versterk dan uw broederen”

Betekent dit dat hij toch níet bekeerd was? Dat kan toch eigenlijk niet kloppen? Immers we lezen eerder al meerdere keren hoe Petrus over Jezus denkt? Ds. P. van de Voorde schrijft op Refoweb hier over:

Petrus was inderdaad bekeerd, in de zin van wedergeboren en een gelovig volgeling van Jezus. Maar het woord “bekering” wordt in de Bijbel soms ook gebruikt in het leven van een kind van God. Het gaat dan om bekering van een bepaalde zonde. Die zonde was bij Petrus duidelijk hoogmoed. Hij had nog hoge gedachten van zichzelf en dacht dat hij in eigen kracht Jezus zou kunnen volgen, ongeacht het lijden dat dit met zich mee zou kunnen brengen.

En vervolgens schrijft hij:

Hier zit een les in voor onze tijd. We kunnen heel enthousiast in een gemeente, Bijbelstudiegroep of gebedsgroep ons steentje bij dragen. Maar hoe doen we dat? Vanuit welke gezindheid? Als iemand nog –misschien onbewust– hoge gedachten heeft van zichzelf, versterkt hij niet, maar werpt hij mensen terug op zichzelf. Veel opdrachten: bidden, veel lezen, veel strijden tegen de zonde, enz. Het kernwoord is dan “moeten”. Op zich allemaal waar, maar wat is de Bron van waaruit we leven? Als het besef van pure genade ontbreekt, doen we het in eigen kracht, worden we hoogmoedig en struikelen we vroeg of laat.

Die ‘hoogmoed’ of trots kan ook te maken hebben met het verleden. Trots op je eigen werk, je diploma’s, wat je allemaal bereikt hebt in het leven. Sommige mensen nemen dan ook een houding aan, waaruit blijkt dat ze vinden dat ‘de kerk maar wát blij mag zijn met een getalenteerd (of goed) mens als hen’. Zoals we zien een houding die niets anders is dan zonde.

Ik begon bij Paulus. Díe had inderdaad zo’n houding kunnen aannemen als “afgestudeerd theoloog” en hoog in aanzien staand persoon. Maar wat was zijn eigen perspectief? Hij noemde waar hij menselijkerwijs gesproken trots op kon zijn en zich op kon laten voorstaan ‘vuilnis’!

Petrus moest deze les (nog) leren: ook hij moest het verleden los laten; zijn eigen opvattingen en gedachten hielden hem gevangen. Dáár moest hij vanaf! Jezus leerde hem, op een voor Petrus zeer confronterende manier, daarmee af te rekenen. Doordat Petrus de Here Jezus verloochende leerde hij deze les en het brak zijn hart: “hij ging naar buiten en weende bitter” (Lucas 22:62).

En dan? Als je je Heer en Meester verraden hebt, doordat je zo nodig vast wilde houden aan het verleden en daarom niet dienstbaar kon zijn in het koninkrijk? Was het daarmee afgelopen? Gelukkig niet, integendeel. Want de Here Jezus kent genade. Voor een ieder die oprecht gelooft is er áltijd vergeving en genade, zelfs als je er niet om vraagt:

Toen zij dan de maaltijd gehouden hadden, zeide Jezus tot Simon Petrus: Simon, zoon van Johannes, hebt gij Mij waarlijk lief, meer dan dezen? Hij zeide tot Hem: Ja Here, Gij weet, dat ik U liefheb. Hij zeide tot hem: Weid mijn lammeren. Hij zeide ten tweeden male weder tot hem: Simon, zoon van Johannes, hebt gij Mij waarlijk lief? En hij zeide tot Hem: Ja Here, Gij weet het, dat ik U liefheb. Hij zeide tot hem: Hoed mijn schapen. Hij zeide ten derden male tot hem: Simon, zoon van Johannes, hebt gij Mij lief? Petrus werd bedroefd, dat Hij voor de derde maal tot hem zeide: Hebt gij Mij lief? En hij zeide tot Hem: Here, Gij weet alles, Gij weet, dat ik U liefheb. Jezus zeide tot hem: Weid mijn schapen. – Joh. 21:15-17

Het verleden loslaten

Zoals we zien kan uit de Bijbel het een en ander worden geleerd over hoe het verleden, en het bewust of onbewust “koesteren” er van, je als christen kan beperken in je geloofsleven of zelfs in het ergste geval tot zonde kan zijn of brengen.

Bittere wortel

Een ‘bittere wortel’ is echt een groot probleem voor veel mensen, ook voor christenen. Niets menselijks is ook ons christenen immers vreemd? Ik heb dat zelf ook gemerkt; als je boos bent op iemand of bijvoorbeeld gefrustreerd vanwege een situatie, dan kan dat aan je gaan vreten. Je denkt er steeds over na, je boosheid blijft of verergert. Je wordt er uiteindelijk alleen maar ongelukkig van! En erger nog: het lost helemaal niets op, integendeel. Het kan je zodanig gaan beheersen dat ook andere mensen daar last van krijgen. Wrokkige, boze, mensen zijn voor niemand prettig in de omgang.

Kijk eens naar de huidige maatschappij? Hoeveel mensen zijn wel niet boos en ontevreden? Met als gevolg dat we in een land leven waarin mensen het enorm goed (kunnen) hebben maar vreselijk tegen elkaar te hoop lopen op sociale media, in de maatschappelijke omgang, in de politiek. Partijen zoals bijvoorbeeld de FvD en PVV zouden zonder de onvrede onder de burgers niet kunnen bestaan!

Onverwerkte boosheid leidt tot bitterheid tegenover mensen door wie je je bijvoorbeeld bedreigd of verkeerd behandeld voelt of die niet aan je verwachtingen hebben voldaan. Bitterheid verschaft voortdurend voedsel aan negatieve gedachten, woorden of daden ten opzichte van de mensen waarover je verbitterd bent. (Herschepping)

“… ieder mens moet zich haasten om te luisteren, maar traag zijn om te spreken, traag ook in het kwaad worden. Want de woede van een mens brengt niets voort dat in Gods ogen rechtvaardig is. Wees daarom zachtmoedig en leg alle verdorvenheid en elk denkbaar wangedrag af …” — Jakobus 1:19-21, NBV2004

en in Spreuken lees je:

Ga niet om met een heethoofd, houd je niet op met een driftkop, opdat je niet dezelfde weg gaat als hij en voor jezelf een valstrik zet. — Spreuken 22:24-25, NBV2004

Wrok en boosheid maken de Heilige Geest, die in je woont, bedroefd(!) zegt de Bijbel

..bedroeft de heilige Geest Gods niet, door wie gij verzegeld zijt tegen de dag der verlossing. Alle bitterheid, gramschap, toorn, getier en gevloek worde uit uw midden gebannen, evenals alle kwaadaardigheid. — Efez. 4:30, 31

Waarom is dat? De Heilige Geest woont in je, als je gelooft. Het is de bedoeling dat de Heilige Geest je zal leiden in je leven, om vooruit te kijken naar een mooi leven, samen met Jezus, maar dat kan niet als je zelf steeds met je rug naar de toekomst staat. Dat maakt de Heilige Geest, de geest van Jezus, bedroefd. Want hij is dan in je, maar kan niet in- en door je werken.

Wedergeboorte

“We komen uit het verleden, leven in het nu en zijn op weg naar de toekomst – dat geldt voor ons allemaal.” (Newstart).

Voor een Christen geldt dit nog veel meer! We kwamen vanuit de duisternis, leerden de Here Jezus kennen en werden deel van het Koninkrijk (het nú) en gaan op weg naar een heerlijke toekomst mét Hem.

Als je de gemiddelde zelfhulp-pagina op internet leest over dit soort onderwerpen dan klinkt het allemaal heel eenvoudig. Maar iedereen die worstelt met dit onderwerp, in welke zin dan ook, weet dat het niet zo werkt. De Bijbel laat zien dat om werkelijk te breken met het verleden, met je eigen gedachten die je gevangen kunnen houden, werkelijke wedergeboorte (een “nieuw schepsel” worden!) noodzakelijk is.

Toch hebben dit soort pagina’s raakvlakken met de Bijbelse boodschap.

    • Zie het verleden als een les

→ Bijbelse toepassingen hebben we hier zojuist behandeld! Het verleden is een les en daaruit kun- en moet je lering trekken.

    • Zie dat jij je best hebt gedaan met de kennis die je toen had. 

→ Petrus en Paulus besloten met hun beste weten en kunnen dingen te doen op een bepaalde manier. Dat was achteraf niet de beste weg. Gingen ze daar hun hele leven naar terug kijken en zich er door laten verlammen? Integendeel! Ze waren immers een nieuwe schepping geworden? Een nieuw mens, door Jezus?

    • Wrok naar anderen toe veroorzaakt pijn bij jezelf

→ Bittere wortel? Wrok? Boosheid? De Bijbel zegt:

Ziet daarbij toe, dat niemand verachtere van de genade Gods, dat er geen bittere wortel opschiete en verwarring stichte, en daardoor zeer velen zouden besmet worden. (Hebr. 12:15).

Je pijn koesteren zorgt voor bitterheid, boosheid, wraakgevoelens. Daar ga je uit leven en handelen en het maakt je ongelukkig.

En zo schrijf men verder op Newstart:

“Wat je wel kunt doen is vandaag betere beslissingen nemen. Andere keuzes die leiden tot een beter resultaat. Dat verandert het verleden misschien niet, maar voorkomt wel dat negatieve ervaringen zich niet meer herhalen. Je beslissingen van vandaag veranderen de toekomt.”

De éérste keuze die je kunt maken om die nieuwe start en beter resultaat in je leven te krijgen? Kies voor Jezus! Dát is een beslissing die je leven werkelijk zal kunnen veranderen, mits je je daadwerkelijk bekéért en je oude leven loslaat! Dat geldt ook voor hen die de keuze voor Jezus al gemaakt hebben, het Koninkrijk zijn binnen gegaan, maar nog steeds vasthouden aan ‘het verleden’ (in positieve of negatieve zin). Het belemmert je om verder te groeien.

Heb jij Jezus waarlijk lief? Ga dan het Koninkrijk binnen en “reis” samen met Jezus het (geestelijke) land door. Dán kun je zijn schapen hoeden! Dán zul je een rots kunnen zijn waar anderen op kunnen bouwen!

___

Bronnen/geraadpleegd

oogst-eersteling-wekenfeest-graan

Sjavoeot – het feest van de ‘Eersteling’

Sjavoeot, ook gespeld als Sjawoe’ot of Sjawoeoth, is het joodse Wekenfeest dat zeven weken na Pesach wordt gevierd. Oorspronkelijk was het het feest waarop de ‘eerstelingen’ van de oogst (datgene wat het eerst wordt geoogst) aan God werden geofferd (Sjavoeot is van oorsprong een oogstfeest), maar later werd dat de herdenking van het verkrijgen van de Thora, aldus Wikipedia.

tarweBij het bestuderen van de 1e Korinthebrief stuit je op het volgende:

1 kor 15:20-23
20 Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden, als eersteling van hen, die ontslapen zijn. 21 Want, dewijl de dood er is door een mens, is ook de opstanding der doden door een mens. 22 Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden. 23 Maar ieder in zijn eigen rangorde: Christus als eersteling, vervolgens die van Christus zijn bij zijn komst

Nadat Paulus in de brief (1 kor 15:1-11) éérst de Korintiërs bewezen heeft dat de opstanding een historisch feit is, en het tevens noodzakelijk is dit te geloven en te belijden (1 kor 15:12-19) spreekt hij nu over Christus als de ‘eersteling’. Deze uitspraak van Paulus kun je niet begrijpen als je de Joodse tradities niet kent. Want, dit gedeelte betekent niet dat Christus als éérste uit de dood is opgewekt. Denk alleen al aan Lazarus (Joh 11:43, 44) die, door toedoen van de Here zelf en in het bijzijn van veel getuigen, na 4 dagen uit de dood opstond. En dat was niet de eerste keer, vergelijk Mat 11:5:
blinden worden ziende en lammen wandelen, melaatsen worden gereinigd en doven horen en doden worden opgewekt en armen ontvangen het evangelie.

Natuurlijk weten we dat Christus opstanding een andere opstanding was dan alle voorgaande; Hij werd niet opgewekt maar stond zélf op uit de dood. Zie ook Deut 32:39! Hij had de macht over de dood!

Het “eersteling” moet dus een andere betekenis hebben. Het is dan ook een verwijzing naar het “Feest der eerstelingen” – Lev 23:10-11. Zonder nu al te diep op allerlei typologie in te gaan is het duidelijk dat Paulus de Here vergelijkt met die éérsteling die door de priester aan God aangeboden wordt. Het aanbieden van de eersteling werd gevolgd door een overvloedige oogst.

Toen Christus opstond was hij als de éérstelingengarve, en zijn opstanding zal worden gevolgd door een overvloedige oogst. Dat dit waarheid is, kunnen we zien als we terugkijken in de geschiedenis: miljarden mensen hebben Christus leren kennen en zijn tot geloof gekomen. Zij zullen, ná Christus, opstaan uit de dood.  Daarom bewijst Paulus éérst de historische waarheid, vervolgens legt hij de waarde van het geloof hierin uit en pas dán vertelt hij dat ook wij -net als Christus- zullen opstaan. Zijn opstanding is daarvan de garantie.

Op Zondag
Opmerkelijk is dat we zien dat de eerstelingengarve werd geofferd op de dag ná de sabbat; de zondag. Dit is tevens de dag dat Christus is opgestaan en sinds het begin van de Christelijke gemeente de dag waarop de gelovigen samenkomen om Christus’ te eren en zijn dood en opstanding te herdenken. We zien nóg zo’n belangrijke zondag in het Oude Testament; namelijk de zondag 7 weken later, op de 50e dag (Lev.23:15,16): het ‘wekenfeest’. Dit was de dag van de éérste pinksterdag in het Nieuwe Testament. Toén werd de oogst “binnengehaald”: de gemeente ontstond.

Is het niet bijzonder om te zien dat er in het Oude Testament twéé “eerste dagen der week” waren die niet alleen voor Israël maar óók voor de Gemeente zó’n belangrijke rol spelen? En wat natuurlijk nog veel unieker is: dat we door deze twee feestdagen heen een profetische heenwijzing mogen zien naar Christus Jezus, die volledig vervuld is – zoals Paulus hier leert.

(Oorspronkelijk gepaatst in 2009, bijgewerkt 2021)

Doopsgezinde Vermaning Zijldijk

Het is maar een gebouw!

De kerk van de Here Jezus is een levend organisme, geen organisatie. Een uitspraak die ik vaak gehoord heb en ook helemaal waar is. In diezelfde lijn ligt hoe veel christenen tegen een kerkgebouw aankijken. Immers het draait niet om het kerkgebouw maar om de gemeente? “Het is maar een gebouw”.

Voor veel andere christenen is het kerkgebouw zo’n beetje alles waar het in hun leven om draait. En zeker in de voorbije eeuwen werd een kerkgebouw zéér belangrijk gevonden.

Wat is de toegevoegde waarde van een kerkgebouw? Waarom werden en worden kerken, nog steeds, gebouwd?

Een kerk heeft, altijd, een zekere sociale functie gehad. Zoals ik eerder al eens schreef: “kerken werden vaak midden in een dorp gebouwd maar ook vaak tussen twee of meer plaatsen in. Als meerdere plaatsen of gehuchten te klein waren werd er een kerk op gelijke afstand voor iedereen gebouwd. Een mooi voorbeeld hiervan is het kerkje in Niehove – centraal in het dorpje gelegen, duidelijk op een verhoging“.

Ik vind kerkgebouwen prachtig. Vooral om er foto’s van te maken (zie mijn fotoblog). Waar ik in de inleiding schrijf: “mensen hebben geprobeerd door het gebouw iets te laten zien, uit te drukken, van hun geloof. Het zijn gebouwen die gemaakt zijn uit overtuiging. Daarnaast zijn de kerkgebouwen onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van een bepaald gebied.”.

Houten kerken in Amerika

boek houten kerken in amerika (omslag)

Het boek Houten Kerken in Amerika staat al jaren in mijn boekenkast. Regelmatig blader ik er nog even doorheen. Ik weet niet meer waar ik ‘m gekocht heb en voor hoeveel. Ik vermoed ergens bij een ‘boekvoordeel’ winkel of bij De Slegte. Bij Boekwinkeltjes.nl ligt ‘ie op dit moment ruim op voorraad.

Het leuke van dit boek is dat het vol met historische foto’s staat. Prachtige foto’s van de kerken van buiten maar ook van binnen én de geloofsgemeenschappen die er samenkwamen. Ook verhalen van en over de stichters en bezoekers van de kerkdiensten.

(klik op afbeelding voor vergroting)

Het boek illustreert precies dat wat ik zo interessant vind aan kerkgebouwen, naast de architectuur, namelijk: het verhaal er achter. Het zijn gebouwen met een verhaal. Een verhaal van mensen. Maar vooral dát verhaal dat niet vergeten mag worden: wat voor de mensen gedaan is door God, door de Here Jezus. Dat Hij ons heeft bevrijd van de macht, over ons leven, van de tegenstander, de satan.

Onderlinge Samenkomst

De Bijbel zegt dat we de onderlinge samenkomsten, als gelovigen, niet moeten verzuimen (Hebr. 10:25). Op dit moment, dat ik dit schrijf, is het al meer dan een jaar niet of nauwelijks mogelijk nog naar een kerk te gaan.

Omdat ik wegens ‘mantelzorg’ en met betrekking tot mijn werk (bedrijfskritische functie) voorzover het van mij af hing moest en wilde voorkomen dat ik met corona besmet raakte heb ik alle taken op kerkelijk gebied laten vallen; ook het (mee)spelen in het combo van de gemeente.

Thuis de Bijbel bestuderen

In het begin keek ik nog elke zondagochtend de uitzendingen van de dienst via Youtube, mede omdat ik betrokken was bij de montage er van. Maar het wordt nu gestreamd. Soms kijk ik nog terug, soms ook niet. Daar ben ik eerlijk in. Het bij een kerkdienst aanwezig zijn, aktief deel er van uitmaken, is toch anders dan passief voor het scherm zitten en kijken. Wat ik wel leuk vind is diensten van andere kerken en gemeenten te kijken – je kunt virtueel een kijkje ‘over de muur nemen’.

Het is duidelijk dat een kerkgebouw méér is dan ‘maar een gebouw’. Het is de plaats die je in staat stelt de onderlinge samenkomsten bij te wonen. Natuurlijk, dat kan in een huissamenkomst, een dorpshuis of een statige kerk. In dat opzicht “doet het gebouw er niet toe”. De bekende prediker Spurgeon hield grote bijeenkomsten waar soms meer dan 10.000 mensen op afkwamen. Dat paste niet in een gewone kerk en hij preekte dan ook wel in grote loodsen in de haven.

Dr. Abraham Kuyper zei: “Wat is een kerk anders dan een vergaderzaal? Hoe moet een kerkgebouw eruit zien? Als een tempel of huis Gods? Is er geen kerk beschikbaar, dan komt de gemeente maar bijeen in de open lucht. En is het daarvoor te fris, dan huur je maar een fabriekshal, stal of manége of je komt samen bij iemand thuis. Want een kerk is geen heiligdom voor Christus op aarde, maar een ruimte waar je droog zit en de prediker kunt horen en zien. Een kerk is slechts een voorhof van de hemelse Tempel en om praktische redenen is een gedeeltelijke koepelvorm en zijn zitplaatsen in amfitheateropstelling het meest aan te bevelen.”

Het soort gebouw, locatie en bouwstijl, maakt dan ook niet zoveel uit. Zo’n boek als “Houten kerken in Amerika” maakt dat prachtig duidelijk. Als er maar een plek is waar we gemeente kúnnen zijn. Die plek is ons, op dit moment, nagenoeg ontnomen. Maar zodrá het weer kan hoop ik er weer heen te kunnen gaan om samen met de broeders en zusters weer bijeen te komen! Tot die tijd zullen we het moeten doen met streams, boeken en online artikelen. En die zijn er gelukkig nog steeds in overvloed!

Doopsgezinde Vermaning Zijldijk
Doopsgezinde Vermaning Zijldijk

Wat is de toegevoegde waarde van een kerkgebouw? Waarom werden en worden kerken gebouwd? We hebben het afgelopen jaar aan den lijve ondervonden wat de toegevoegde waarde is! Geloven ‘in je eentje’ is méér dan lastig en ook gevaarlijk want daarmee verdwijnt ook de noodzakelijke opvoeding, correctie (in die zin zo mooi dat doopsgezinden hun gebouw een ‘vermaning‘ noemen) en opbouw van je geloof.

Waarlijk, Christus is ópgestaan!

Waarlijk, Christus is ópgestaan!

Eén van de meest betwijfelde Christelijke waarheden is dat Christus is opgestaan – wat wij herdenken met Pasen. Waarlijk, Christus is ópgestaan! Het is de roep die met Pasen nog overal klinkt. Maar voor veel mensen is Pasen het moment om de meubel- en auto-boulevards te bezoeken, .. om “gezellig te ontbijten” na het eieren zoeken … Wat leert de geschiedenis over Jezus, over Zijn Kruisdood en de Opstanding? Wat is de consequentie van het gebeuren wat wij herdenken?

Hebt u, jij, nog nooit over Pasen nagedacht? Denkt u, jij, dat Jezus een mythe is en de Bijbel een sprookjesboek?

Of ben je ook van mening dat het niet belangrijk is of Christus Jezus wel- of niet is opgestaan uit de dood “zolang Hij maar in je hart is opgestaan”?

HISTORISCH FEIT
Wanneer mensen zeggen dat Jezus nooit geleefd heeft, of dat Hij niet uit de dood is opgestaan of dat dat niet belangrijk is, dan gaan ze willens en wetens voorbij aan de historische feiten. Er zijn genoeg buiten-Bijbelse bronnen namelijk die beschrijven dat Jezus heeft bestaan.

De wetenschappers twijfelen daar dan ook helemaal niet aan. Ik noem één voorbeeld uit de oude tijd: De Romeinse geschiedschrijver Tacitus in de “Annales”, geschreven rond 116, boek 15, hoofdstuk 44. Hij schrijft over de eerste christenvervolging in Rome, door Nero, en dat gedeelte leert ons over Jezus dat hij werd gekruisigd door Pontius Pilatus gedurende het bewind van Tiberius.

Alleen dit feit al, onweerlegbaar op schrift gesteld door een historicus die de Christenen haatte nota bene, bewijst dat wat in de Bijbel staat vermeld over Jezus in elk geval historisch juist is. En zo zijn er veel meer bewijzen.

Daarnaast zijn er natuurlijk de Evangeliën die spreken over Jezus leven en werk op aarde, zijn dood en opstanding. En ook aan de Evangeliën wordt door de wetenschap in die zin niet getwijfeld als in dat zij erkennen dat de Evangeliën historische verslagen zijn.

Het is dus simpelweg onomstotelijk WAAR dat Christus Jezus

1.geleefd heeft op deze aarde;
2.is gedood aan het kruis door Pilatus;
3… én.. is OPGESTAAN uit het graf.

Niemand, maar dan ook helemaal NIEMAND kan op grond van de historische feiten dit ontkennen. En tóch doen mensen dat. Toch zijn er massa’s mensen die ontkennen dat Jezus bestaan heeft. Massa’s mensen die ontkennen dat hij is opgestaan uit de dood. Die ontkennen dat Hij aan het kruis is gestorven (zie ook dit artikeltje over de drie uur durende duisternis).

STICHTERS VAN ANDERE RELIGIES

Voor Boeddha zijn de bewijzen voor zijn bestaan minimaal, laat staan dat er ook maar énig bewijs is voor de gedachte dat één van de Hindoeïstische goden in hem “geïncarneerd” zouz ijn.

Voor Mohammed zijn er, buiten de Koran, ook weinig bewijzen van zijn bestaan. Sterker nog,de wetenschap zegt ronduit het volgende:

“Er zijn geen bronnen uit de tijd van Mohammed waarop een biografie gebaseerdkan worden. Het oudst bekende geschrift is de Sira van Ibn Ishaq (plusminus 750), latere biografieën zijn (deels) daarop gebaseerd.”

Dat is dus een biografie ruim honderdtwintig jaar na zijn dood (Juni 632). Desondanks wordt dit als min-of-meer betrouwbaar gezien. En wordt er door niemand aan het bestaan van deze man getwijfeld.

Waarom dan wel twijfelen aan Jezus? Wat is dé reden dat mensen de Bijbel verwerpen en als ‘ongeloofwaardig’ bestempelen? Ik daag je uit om hier meer over te ontdekken en bijgaande eens te lezen ..  en ná te denken over de feiten rondom Pasen.

Klik hier (PDF) om verder te lezen.

(originele plaatsingsdatum: April 2012)

homohuwelijk gelijk geslacht bijbel

Twintig jaar Homohuwelijk in Nederland

Vandaag, 1 april 2021, was het twintig jaar geleden dat de eerste huwelijken tussen mensen van hetzelfde geslacht werden gesloten. Ook wel het ‘homohuwelijk’ genoemd. Nederland liep voorop in de gelijkstelling van relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht. Hoe ga ik als Christen om met het homohuwelijk?

homohuwelijk gelijk geslacht bijbel

Het zorgde in orthodox-christelijke kring voor veel ophef. Maar ook daarbuiten. Denk aan de ‘weigerambtenaren’. Ambtenaren mogen sinds 2004 niet meer weigeren om mannen- of vrouwenstellen in de echt te verbinden. Het CDA, met uitzondering van toenmalig senator Wopke Hoekstra, ChristenUnie en SGP stemden tegen het voorstel.

Othodoxe standpunten

Er is in een paar jaar tijd veel veranderd, ook binnen de christelijke gezindte en politiek. Nog steeds zijn er veel scholen en kerken en ook politieke partijen, de SGP en de ChristenUnie, die het huwelijk van twee personen van hetzelfde geslacht verwerpen.

De SGP schrijft op haar website:

De openstelling van het huwelijk voor paren van hetzelfde geslacht is in strijd met het wezen van het huwelijk als unieke en exclusieve verbintenis tussen één man en één vrouw. Op grond van de Bijbel kan geen goedkeuring worden gegeven aan de homoseksuele praktijk. Uiteraard wordt daarmee niet de homofiele mens afgewezen.

Het Reformatorisch Dagblad citeert emeritus predikant en hoogleraar Dr. J. Hoek:

„Bij alle ontwikkelingen in de cultuur is het huwelijk gebleven. Omdat het door God is ingesteld, zo geloven we. Het huwelijk strekt zich uit over het hele leven. Je bent er met hart en ziel, met huid en haar bij betrokken. Onvoorwaardelijk.”

Paul Blokhuis, van de ChristenUnie, haalde eind 2019 het nieuws met zijn pleidooi voor meer intern partijdebat over het homohuwelijk. Zijn positie hierin is duidelijk: “Mensen die verliefd zijn en houden van iemand van hetzelfde geslacht, hebben aan mij een goede bondgenoot.” Maar de partij zelf heeft in haar beginselverklaring opgenomen:

God heeft al in het begin het huwelijk ingesteld. Deze publieke verbintenis tussen man en vrouw is uniek en waardevol. De overheid erkent en beschermt het huwelijk naar deze oorsprong en betekenis.

Evangelische gemeenten

Ook in Evangelische kring is het ‘homohuwelijk’ (nog) niet geaccepteerd. Er wordt niet veel over gesproken maar in kerken en gemeenten van evangelische signatuur is een homoseksuele relatie in de meeste gevallen simpelweg sowieso niet geaccepteerd. Laat staan een huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht.

Ik weet van situaties waarbij mensen die homoseksuele gevoelens hebben en daar op een zeker moment openlijk voor uitkwamen (“coming out”) dit betekende dat zij hun functies in de kerk en/of gemeente kwijt raakten. Opeens mogen ze geen deel meer uitmaken van de band die de aanbiddingsdienst leidt. Ze mogen geen oudste meer zijn. Worden ontslagen als docent aan de christelijke school waar ze werken. Of het wordt ze dusdanig moeilijk gemaakt om te functioneren in de kerk of op school dat ze zelf wel vertrekken.

Zo zijn er legio verhalen van homoseksuele mensen die bijvoorbeeld geweigerd werden aan het avondmaal en daarmee publiek “aan de schandpaal” gingen want: in veel kerken wordt het afgekondigd (kerkelijke tucht) wanneer iemand niet meer mag deelnemen aan het avondmaal!

Facactsheet Suicidaliteit onder LHBT-ersZelfmoord onder jongeren
Een tijdje terug kreeg ik een vriendelijke email van een jonge vrouw die onderzoek had gedaan naar homoseksualiteit en de Evangelische beweging. Zij voegde haar bronnenonderzoek bij haar email. Het blijkt dat onder christelijke jongeren die deze gevoelens hebben zelfmoordgedachten meer voorkomen en het aantal zelfmoorden ook daadwerkelijk hoger is!

Dat is een schokkende constatering. Wie schieten als gelovigen enórm tekort richting mensen die worstelen met deze gevoelens. Hen afwijzen of continue voorhouden “dat zijn zondige gedachten” of de homoseksuele levensstijl in kerk en onderwijs nadrukkelijk afwijzend bespreken zal er toe (kunnen) leiden dat deze jonge mensen zichzelf het leven ontnemen! Dat willen we toch niet op ons geweten hebben?!? Is ons “grote gelijk” het kostbare leven van een ander waard?

Status van het huwelijk

Een grote vergissing die, in mijn ogen, wordt gemaakt is dat het burgerlijk huwelijk op één lijn wordt gesteld met de kerkelijke inzegening van de relatie. Overigens bestaat die kerkelijke inzegening nog niet eens zo lang in Nederland.

Wie zich een beetje verdiept in het huwelijk en de gewoonten en gebruiken in de afgelopen eeuwen ziet dat er toch regelmatig andere gewoonten en gebruiken waren.

De kerk speelde daarin soms een vreemde rol. Zo was het huwelijk bedoeld om de seksualiteit te beteugelen, zowel “binnen als buiten het huwelijk”. Het huwelijk was, en is dat nog steeds, bedoeld om monogamie als norm te hanteren. Oók het huwelijk tussen twéé personen van hetzelfde geslacht. Dat is namelijk de norm in onze cultuur.

Middeleeuwen
In de middeleeuwen was een huwelijk wel geldig, maar niet wettelijk geregeld. Met alle (soms nare) gevolgen van dien. Trouwen in de middeleeuwen “ging om familiebelangen, beteugeling van de lust en het voortbrengen van nageslacht.”

Een kerkelijke trouwceremonie was vaak niet aan de orde. Dat valt te verklaren uit het feit dat het christendom in deze vroege periode sterk was beïnvloed door het monnikendom en de leer van de kerkvaders. Volgens Augustinus was seksualiteit per definitie zondig. Getrouwde mensen konden een zondig leven weliswaar deels compenseren door een combinatie van huwelijkse trouw en het voortbrengen van kinderen, maar een maagdelijk leven genoot toch de voorkeur. Een bruiloft was daarom in de ogen van de kerk geen reden tot een feestje en zeker niet in het huis van God. (Historiek)

In de 13e eeuw veranderde dat en werd het huwelijk een ‘sacrament’. Maar tijdens de Reformatie veranderde dat.

In de ogen van Johannes Calvijn was het “een hersenloze lichtvaardigheid” dat de katholieken het huwelijk eerst promoveerden tot sacrament om het vervolgens te bestempelen tot “vleselijke vuiligheid”. [..] In 1580 besloten de Staten van Holland dat mannen en vrouwen die wilden trouwen dit moesten melden aan predikant of magistraat van de woonplaats. Als er na bekendmaking geen beletselen bleken, kon het huwelijk worden gesloten. Voor protestanten gold dat zij trouwden in de kerk, katholieken en anderen op het stadhuis. (Historiek)

In Nederland is in artikel 68 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek tegenwoordig bepaald:

“Geen godsdienstige plechtigheden zullen mogen plaats hebben, voordat de partijen aan de bedienaar van de eredienst zullen hebben doen blijken, dat het huwelijk ten overstaan van de ambtenaar van de burgerlijke stand is voltrokken.”

Jordaens Mozes en zijn Nubische Vrouw
Mozes en zijn Nubische Vrouw

Een kerkelijk huwelijk of inzegening is daarmee wettelijk gezien van ondergeschikt belang geworden. Plat gezegd: “leuk voor christenen dat ze ook in de kerk een feestje willen hebben, maar niet zonder dat er éérst een burgerlijk huwelijk bij de trouwambtenaar is geweest”.

ChristenUnie en de SGP maken in mijn ogen de vergissing, zoals veel othodoxe en evangelische christenen, dit burgerlijk huwelijk en de kerkelijke inzegening van de relatie als één en hetzelfde fenomeen te zien. Het burgerlijk huwelijk echter staat onder toezicht van de overheid. Het is een wettige verbintenis, een contract tussen twee mensen.

Bijbelse Norm?
Voor wie wil dat we de “Bijbelse norm” implementeren .. wat moeten we dan met het volgende: hebt u wel eens nagedacht over het feit dat in de Bijbelse Tijden polygamie toegestaan was?  Zie bijvoorbeeld Genesis 25:6; lees de verhalen over de (vele) bijvrouwen van de Koningen van Israël en ook Mozes had twee vrouwen, zijn eerste vrouw was een Nubische of Ethiopische vrouw (vergelijk Num. 12).

Bijbels gezien bestaat er helemaal niet zoiets als ‘een kerkelijk huwelijk’. Het zou een studie op zich vergen maar in de Bijbel is het huwelijk óók (gewoon) een reguliere “juridische overeenkomst”. Een burgerlijk huwelijk dus.

In het Nieuwe Testament vinden we  helemaal geen aanwijzingen over hoe een huwelijk geregeld dient te worden – men ging gewoon uit van de lokale praktijk en wetgeving zoals de bekend was bij de Joden én de ‘heidenvolken’. En hoe ging dat in het Oude Testament? We lezen er niet eens zo gek veel over.

Bijbel en het Huwelijk?

Het eerste ‘huwelijk’ in de Bijbel had weinig overeenkomst met onze huwelijksvoltrekking. En ook vele eeuwen daarna ook nog niet. Het was meer een soort van “maatschappelijk erkend samenwonen”. Wie, als man en vrouw, besloot met elkaar verder te gaan ging een publieke verbintenis aan.

Toen zei Adam: “Deze is ditmaal been van mijn beenderen, en vlees van mijn vlees! Deze zal mannin genoemd worden, want uit de man is zij genomen”. Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten; en zij zullen tot één vlees zijn. (Genesis 2:23-24)

Volgens Gen. 25:67 bracht Izak zijn aanstaande bruid “in de tent van zijn moeder Sara” (met andere woorden, ze werd onderdeel van de familie). Daarna staat er dat zij zijn vrouw werd. Boaz en Ruth: een huwelijksvoltrekking door het te laten weten aan de ‘oudsten van de stad’ (burgerlijk huwelijk), Jozef en Maria? Er zijn ook andere huwelijken, bijvoorbeeld de bruiloft in Kana (Joh. 2:1-12). Dat was een groot feest. De Bijbel schrijft dus niet voor ‘hoe het moet’ maar beschrijft hoe het ging en sluit daarbij aan op de lokale praktijk.

Echtscheiding
Als een man van zijn vrouw wilde scheiden kon hij haar wegsturen. Hij moest haar dan wel een scheidbrief geven, waarin hij verklaarde dat deze vrouw niet vanwege overspel was weggestuurd. De vrouw kon met de brief “haar eer bewaren” en een nieuw huwelijk aangaan (Deuteronomium 24:1-2).

Een parktijk waarvan de Here Jezus overigens duidelijk liet blijken dat hij die afschuwelijk vond en van liet weten dat die alléén maar was toegestaan omdat mensen zo hard waren (Matteüs 19: 3-10). Paulus schrijft dan ook in dit verband: “Mannen, heb uw eigen vrouw lief, zoals ook Christus de gemeente liefgehad heeft en Zich voor haar heeft overgegeven.” (Efeze 5:25).

Geestelijke betekenis
Het huwelijk heeft ook een geestelijke betekenis. Het wordt gebruikt als illustratie van de relatie die Christus heeft met de Gemeente, de liefde die Hij voor Zijn Gemeente heeft. Die verhouding werd geschetst, vergeleken, met het menselijke referentiekader: de relatie tussen een man en een vrouw, een huwelijksrelatie zoals die toen bekend was en gepraktiseerd werd.

Vaak wordt het omgedraaid en wordt het huwelijk ‘vergeestelijkt‘. Het huwelijk wordt dan als afspiegeling gezien van de relatie tussen Christus en de Gemeente. Dat is, mijns inziens, een onjuiste manier van omgang met de tekst.

Homoseksualiteit in de oudheid
In de Bijbel zie je geen officiële relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht. Dat heeft een aantal redenen. Maar de belangrijkste is dat het, ook buiten Israël, meestal simpelweg “not done” was. In de 1e eeuw voor Christus werd bijvoorbeeld homoseks onder de Kelten beschreven:

“Hoewel ze knappe vrouwen hebben, gaan ze er weinig mee om; ze voelen zich eerder aangetrokken tot een wilde passie voor knuffels met mannen. Ze liggen meestal op dierenhuiden op de grond en rollen rond met aan elke kant een slaper. Het meest ongelooflijke is echter dat ze zich geen zorgen maken over hun eigen fatsoen, maar gewillig de bloesem van hun lichaam aan anderen overgeven; en ze beschouwen het niet als een schande, maar beschouwen het eerder als oneerlijk als een van hen het hof wordt gemaakt en de aangeboden gunst niet accepteert.” (Diodor Siculus: historische bibliotheek 5.32.7). Ook Aristoteles (384-322 v.Chr) schreef er al afkeurend over.

De Koran geeft ook in verschillende delen aanleiding om homoseks te veroordelen. Deze citaten zijn voor vele moslims reden om de geaardheid te verbieden. Zo lezen we: “”Nadert gij van alle schepselen de mannen? En verlaat gij uw vrouwen, die uw Heer voor u heeft geschapen? Neen, gij zijt een volk dat de perken te buiten gaat.” (lees hier verder). En ook de Griekse en Romeinse maatschappij was niet zo ‘homovriendelijk’ als wij wel denken (we herkennen in dit artikel overigens de door Paulus genoemde “knapenschenders” 1 Kor. 6:9, 1 Tim. 1:10). En al helemaal niet vrouwvriendelijk, maar dat terzijde..

De Bijbel is niet minder veroordelend over homoseks. En het is iets van alle tijden dat dit veroordeeld werd, op een aantal cultueren na zoals (kennelijk) bij de Kelten.

Historische context
De réden dat het in de Bijbel veroordeeld werd was (meestal) omdat het te maken had met de losgeslagen seksuele moraal van de heidsense afgoderij. En niet alleen homoseksuele activiteit maar ook prostitutie en ander gedrag hoorde daar bij, zoals drankgelagen. De Bijbel sluit aan, zie eerder, bij hoe er in de cultuur over het algemeen over gedacht werd in die tijd. Homoseksuele relaties worden niet genoemd in de Bijbel. Wel seks tussen mensen van hetzelfde geslacht.

Let in het bijzonder eens op de context van Romeinen 1, een gedeelte dat vaak aangehaald wordt om homoseksuele relaties af te wijzen. Er worden door Paulus een groot aantal zaken genoemd waaraan men ‘de heidense wereld’ kan herkennen. Waaronder homoseks. Dat is wezenlijk anders dan een homoseksuele relatie.

Waar Paulus, denk ik, naar verwijst is het eerder genoemde gedrag wat bij de Grieken en Romeinen voorkwam: wel getrouwd, maar ondertussen met “de schandknaapjes”  homoseks bedrijven. Gaat het dan over homoseksuele relaties óf over een losgeslagen seksuele moraal, misbruik (zie verder)  en ontrouw waar hij zich tegen verzet?

Zij immers hadden de waarheid Gods vervangen door de leugen en het schepsel vereerd en gediend boven de Schepper, die te prijzen is tot in eeuwigheid. Amen. (Rom 1:25)

De essentie is dat mensen die God niet volgen hun eigen gang gaan; moreel, seksueel, elkaar beschadigend, misbruik makend van mensen op allerlei manieren:

En daar zij het verwerpelijk achtten God te erkennen, heeft God hen overgegeven aan een verwerpelijk denken om te doen wat niet betaamt: vervuld van allerlei onrechtvaardigheid, boosheid, hebzucht en slechtheid, vol nijd, moord, twist, list en kwaadaardigheid; oorblazers, lasteraars, haters van God, verwatenen, overmoedigen, grootsprekers, vindingrijk in het kwaad, hun ouders ongehoorzaam; onverstandig, onbestendig, zonder hart of barmhartigheid. Immers, hoewel zij de rechtseis van God kenden, namelijk, dat zij, die zulke dingen bedrijven, de dood verdienen, doen zij ze niet alleen zelf, maar schenken ook nog hun bijval aan wie ze bedrijven. (Rom 1:28-32)

Waar spreekt Paulus hier over? Mensen die zich van God afkeren. En waaraan zij herkend kunnen worden. Mensen die elkaar beschadigen, door te lasteren, overspel te bedrijven (in allerlei vormen, waaronder homoseks met prostituees en schandknaapjes terwijl ze getrouwd waren), God te haten, te moorden, ruzie te maken, elkaar géén barmhartigheid te tonen (mensen die het moeilijk hebben helpen)..

Het is niet zo dat de Bijbel homoseksuele relaties aanmoedigd. Integendeel. De Bijbel spreekt eigenlijk alleen maar over relaties tussen mannen en vrouwen, want zo is de mens (en nagenoeg de hele natuur) ingericht: mannelijk/vrouwelijk. Het is voor de overleving van de soort noodzakelijk. Maar het (gehuwd) samenleven van een paar van hetzelfde geslacht kun je, op basis van teksten als Romeinen 1, in mijn ogen niet veroordelen. Het gaat hier, nogmaals, om een totaal andere situatie. De context is enorm belangrijk altijd in de uitleg van de Bijbel – zo ook hier!

Verwerping Bijbel
Binnen de homobeweging zien we (wel) dat de Bijbel in zijn algemeenheid verworpen wordt. Of beter gezegd: de interpretatie er van door de orthodoxe en (meeste) evangelische kerken.

Uit een rapport (mirror) van de CGK: “De homobeweging bestrijdt niet alleen discriminatie van homoseksuelen maar ook traditionele ethische opvattingen, zeker wanneer die op de Bijbel gebaseerd zijn”.

In het rapport lezen we ook dat -wat ik eerder aanhaalde- in de klassieke oudheid homoseksuele relaties tussen vrije mensen niet werd geaccepteerd. Homoseks had dus, nogmaals, in die tijd vooral te maken met seksueel misbruik van onvrije mensen (slaven). Mede een reden waarom Paulus zich er hevig tegen verzette! Want in Christus bestaat niet zoiets als een “vrije” of slaaf, iedereen is gelijk in de ogen van God. Mensen als ondergeschikt “voorwerp” gebruiken is daarom tegen de wet van God. En dát is waarom hij in de brief aan de Romeinen dit aanhaalt. Niet om homoseksuele relaties aan de kaak te stellen (immers: die bestonden in die tijd, officieel althans, simpelweg niet).

Vrijheid om anders te denken?

Ik las een citaat op Facebook van iemand, zelf géén christen, over dit onderwerp. Hij schreef: “Vrijheid in Nederland is anno 2021 steeds meer dat iedereen hetzelfde moet denken en vinden.” en daar kan ik mij in vinden. Wanneer iemand als christen, moslim of niet-gelovige ergens een bepaalde visie op heeft is dat op grond van onze wetgeving toegestaan.

Dat betekent óók dat kerken en scholen in principe het recht hebben om het homohuwelijk of relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht als niet passend binnen de Bijbelse normen en kaders te beschouwen.

studenten studeren op afstand

Echter! Naar mijn mening moeten we niet alleen voorzichtig zijn hóe we dat doen, zeker in het onderwijs, óók moeten we niet plompverloren onze eigen visie -die we vaak tot “De Bijbelse Waarheid” verklaren zonder zelfs ook maar de context te kennen of onderzoeken- dwingend willen opleggen.

Net zo goed als dat de overheid of actiegroepen niet dwingend kunnen opleggen aan scholen en kerken homoseksualeit te accepteren als normaal menselijk gedrag. Want: biologisch gezien is dat een probleem. Wel zou je kunnen stellen: “we accepteren als maatschappij dat mensen anders voelend zijn, zo is het leven”. Een ander dwingend onze moraal opleggen kán niet en mág niet, alleen al omdat we daarmee mensen ernstig beschadigen en zelfs de dood injagen(!) immers?

Het is het gevolg van de zondeval, de gebroken wereld waarin we leven. Het perfecte plaatje bestaat niet meer!

Interpretatie van de Bijbel
Maar bovenal moeten wij als Christenen de maatschappij waarin wij leven niet willen dwingen volgens onze interpretatie van “de Bijbelse Normen en Waarden” te leven.

De wereld waarin wij leven staat immers niet onder het gezag van de Bijbel, onder het gezag van God? Integendeel. Zij erkent God niet. Waarom zouden wij als Christenen dan hen ónze, van de Bijbel afgeleide, normen en waarden willen opleggen?

Wanneer we als Christenen een probleem hebben met het wereldlijke huwelijk, een wettige overeenkomst tussen twee mensen, wanneer die tussen twee mensen van hetzelfde geslacht zijn gaan we “ons boekje te buiten”. De (seculiere) maatschappij en de kerk, gemeente van Christus, zijn twee verschillende werelden.

Cultureel bepaald

Eerder al haalde ik aan dat we in de Bijbel polygamie zien. En dat wordt niet expliciet afgekeurd. Homoseksuele relaties zien we niet. Die waren er in die tijd simpelweg niet. Wel homoseks, in relatie tot bepaalde culturen, prostitutie en religieuze gebruiken en opvattingen en daarom werden deze absoluut afgekeurd. Mede, of wellicht zelfs in het bijzonder, omdat het ook vaak misbruik van onvrije mensen (slaven) betrof!

De Bijbel is voor wat betreft het huwelijk (inclusief polygamie) mede cultuurbepaald. Dat wil zeggen: we zien door de Bijbel heen de maatschappij zoals die toen was. We krijgen een uniek inkijkje in de cultuur, gebruiken en opvattingen die heersend waren. En hoe de gelovige Jood (Oude Testament)  en Christen (Nieuwe Testament) daar in die tijd tegenaan kijkt.

We zien dat dit de toenmalige maatschappelijke normen en waarden waren. Maar ook moeten we zien dat er bepaalde zaken in de toenmalige maatschappij wel degelijk afgekeurd werden. Ik noem een zijstraat: de afgodendienst inclusief kinderoffers(!) aan de Baäl. Dat was “een gruwel”  schrijft de Bijbel.

Betekent dit dat we nu de veranderde maatschappelijke normen en waarden móeten accepteren? Nee. Zoals in de Bijbel bepaalde zaken wel degelijk werden afgewezen die ook toen maatschappelijk geaccepteerd waren en afgewezen werden, zijn er nu ook zaken die maatschappelijk geaccepteerd zijn en we mogen afwijzen op basis van onze christelijke normen en waarden.

Wat héél belangrijk is: dit is alleen geldig binnen onze eigen geloofsgemeenschap. De Gemeente van de Here Jezus Christus is een apart gezet, een geheiligd, volk. Net als dat Israël dat was. Dat betekent dat wij als gelovigen, binnen onze eigen kring, eigen normen en waarden er op na mogen en kunnen houden. De maatschappij bepaalt niet wat wij “moeten” accepteren binnen onze eigen kring.

Anderzijds bepalen wij als gelovigen (dus ook) niet wat de maatschappij acceptabel moet vinden. Zoals de Bijbel immers zegt:

17 Dit zeg ik dan en betuig ik in de Here, dat gij niet langer moogt wandelen zoals ook de heidenen wandelen, in de ijdelheid van hun denken, 18 verduisterd in hun verstand, vervreemd van het leven Gods om de onwetendheid, die in hen heerst, om de verharding van hun hart. 19 Zij hebben zich immers in hun verdoving overgegeven aan de losbandigheid om gretig winst te slaan uit allerlei onreinheid. 20 Maar gij geheel anders: gij hebt Christus leren kennen. 21 Gij toch hebt van Hem gehoord en zijt in Hem onderwezen, gelijk dit de waarheid is in Jezus, 22 dat gij, wat uw vroegere wandel betreft, de oude mens aflegt, die ten verderve gaat, naar zijn misleidende begeerten, 23 dat gij verjongd wordt door de geest van uw denken, 24 en de nieuwe mens aandoet, die naar (de wil van) God geschapen is in waarachtige gerechtigheid en heiligheid. 25 Legt daarom de leugen af en spreekt waarheid, ieder met zijn naaste, omdat wij leden zijn van elkander. – Efeze 4.

Maatschappelijk gezien is een huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht geaccepteerd. Ik heb daar geen moeite mee. Binnen de kerken is er ook steeds meer acceptatie. Inclusief het “inzegenen” van dergelijke relaties. Wat mij betreft kan een homoseksuele relatie tussen ‘vrije mensen’ , die hier voor kunnen kiezen, dan ook gewoon bestaan. Als daar maatschappelijk draagvlak voor is, wie ben ik daar tegen te zijn?

Kerkelijke inzegening?
Kan zo’n relatie in de kerk “ingezegend worden”? Daar zie ik, vanuit de Bijbel, geen echte  reden voor. Omdat deze relatievorm in de Bijbel eenvoudigweg niet bestaat. Dat zou tegelijkertijd overigens eveneens een reden kunnen zijn om het wél toe te staan en doen. Het wordt immers nergens verboden? Nog afgezien van het feit dat het huwelijk in de Bijbel niet eens als een “sacrament” is ingesteld. Zoals Calvijn nogal ontactisch heeft geformuleerd: het huwelijk als sacrament? Dat was een “hersenloze lichtvaardigheid”.

Jij bent een Zondaar - met de vinger wijzen naar anderen

Jij bent een zondaar!

Moeten we mensen die een homoseksuele relatie hebben bestempelen als “zondaar” zoals de CGK en andere orthodoxe kerken doen? Alleen als we ook zo eerlijk zijn ons zelf als zondaar te bestempelen!

Hun relatievorm, zo ben ik van mening, kan niet als zonde worden bestempeld. Hoogstens als iets dat oorspronkelijk, ook biologisch gezien, zo niet bedoeld was. Maar doen we niet allemaal dingen die oorspronkelijk gezien niet zo bedoeld waren? We leven niet meer in de paradijselijke toestand immers? De mens als “beelddrager van God” bestaat niet meer maar is een “beelddrager van Adam”.

“Adam … verwekte (een zoon) naar zijn gelijkenis, als zijn beeld”. (Genesis 5:3)

Door de zondeval is de mens veranderd. Zijn er dingen in onze lichamen en geest veranderd. En dat “oude lichaam” gaat op een dag het graf in. Het is de vernieuwde geest die telt en na het sterven naar de Here gaat.

Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods, en worden om niet gerechtvaardigd uit zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus. (Rom 3:23,24)

Homoseksuele mensen zijn, net als ieder ander mens, zondaar. Wat is (dan) de zonde van de mens? God niet erkennen.  Wie zijn leven aan Jezus heeft gegeven is een kind van God. Wordt daardoor een nieuwe schepping! Het is niet aan u en mij om vervolgens iemand op basis van zijn gevoelens of relatie te gaan bestempelen als “zondaar”.

Wijs mensen met een homoseksuele gevoelens of relatie niet af. Wie een scheiding maakt tussen “de homoseksuele praktijk” en “homofiele gevoelens” geeft, mijns inziens, aan nooit écht te hebben geluisterd. Laten we daar eens mee beginnen. Luister naar ze. Toon begrip. In het bijzonder de jongeren! Drijf ze niet de dood in(!) met denigrerende opmerkingen, botte veroordeling en afwijzing. Veroordeel ze niet “met de Bijbel in de hand”. Want als u met één vinger naar de ander wijst, wijzen er drie naar u zelf.. Of, om het in Bijbelse termen te zeggen: “Laat wie zonder zonde is de eerste steen werpen”.

 

Duisternis Kruisiging (Weet Magazine)

Goede Vrijdag. Duisternis over het hele land.

De drie uur durende duisternis tijdens de kruisiging is een van de bekendste elementen uit het Bijbelse verslag van Jezus’ sterven. De gebeurtenis wordt duidelijk beschreven in drie van de vier evangeliën. Wat minder bekend is, is dat je die donkere uren ook tegenkomt bij vroege historici, zoals blijkt uit onderzoek van het populairwetenschappelijke tijdschrift Weet Magazine.

Duisternis Kruisiging (Weet Magazine)
Afb.: Weet Magazine (rechtenvrij)

Komende vrijdag is het Goede Vrijdag. Veel christenen herdenken dan de kruisiging en dood van Jezus. Tijdens de executie vond er volgens de Bijbel een vreemde gebeurtenis plaats: het werd op klaarlichte dag drie uur lang donker.

En het was reeds ongeveer het zesde uur en er kwam duisternis over het gehele land tot het negende uur, (45) wand de zon werd verduisterd. En het voorhangsel van de tempel scheurde middendoor. (46) En Jezus riep met luider stem: Vader, in uw handen beveel Ik mijn geest. En toen Hij dat gezegd had, gaf Hij de geest. (Luc. 23:44)

Geen zonsverduistering

Deze opvallende duisternis wordt vaak afgedaan als een zonsverduistering, maar die theorie houdt geen steek. Jezus werd immers de dag voor Pesach (een belangrijk joods feest) gekruisigd, en Pesach vindt altijd plaats bij volle maan. Dat betekent dat er op dat moment geen zonsverduistering plaats kan vinden. Bovendien duren zonsverduisteringen maar een paar minuten, geen drie uur. Dat laat duidelijk zien dat er geen sprake was van een gewone zonsverduistering. Wat nog opmerkelijker is, is dat de duisternis ook wordt genoemd door oude geschiedschrijvers.

Africanus

Eén van de vroege historici die naar de vreemde periode van duisternis verwijst is Sextus Julius Africanus (160-240 n.Chr.). Deze man stond bekend om zijn geweldige historische kennis en schreef het vijfdelige Geschiedenis van de Wereld. Africanus schrijft: “Over de hele wereld drukte een zeer angstaanjagende duisternis; en de rotsen werden door een aardbeving gescheurd, en vele plaatsen in Judea en andere districten werden verwoest.” Ook citeert hij ene Thallus, een Grieks historicus die waarschijnlijk een tijdgenoot van Jezus was, maar waarvan de originele geschriften helaas verloren zijn gegaan. Africanus noteert: “Thallus verklaart in het derde boek van zijn geschiedenissen de duisternis als een zonsverduistering.” Africanus schuift ook een citaat van de Griekse historicus Phlegon (2e eeuw) naar voren. Die schreef dat er in de tijd van Tiberius Caesar, die regeerde van 14 tot 37 n.Chr., een volledige verduistering was van 12 uur tot 3 uur ’s middags, “zodat er zelfs sterren aan de hemel verschenen.”

Kosmische gebeurtenis

Ook de vroegchristelijke apologeet Tertullianus (160-230 n.Chr.) noemt de vreemde duisternis. Hij zag die als een kosmische gebeurtenis op wereldschaal: “In hetzelfde uur werd ook het licht van de dag teruggetrokken, toen de zon juist op dat moment op het hoogst stond.” En zijn lezers konden zelf checken of het klopte, want Tertullianus voegt eraan toe: “U hebt zelf het verslag van de wereldverduistering nog in uw archieven.”

Meer buitenbijbelse bronnen

Volgens Aantekeningen bij de Bijbel is er slechts één buitenbijbelse bron die spreekt over deze duisternis.

De enige buiten bijbelse bron van deze duisternis is van Phlegon in zijn “Olympiades” waarin hij melding maakt dat tijdens de verduistering de sterren zichtbaar waren.

Weet Magazine belooft in haar aprilnummer, dat komende donderdag verschijnt, meer buiten-Bijbelse bronnen die overeenstemmen met het Bijbelse verslag zijn te melden naast bovenstaande bronnen. De genoemde vermeldingen laten echter al duidelijk zien dat de Bijbelschrijvers niet wat uit hun duim zogen, en dat het Bijbelse verslag een betrouwbaar beeld geeft van de gebeurtenissen rond en aan het kruis.

(Naar: persbericht Weet Magazine)

 

palmpasen video

Palmpasen – Planning versus Realisatie

Van Genesis tot Golgotha – Planning en Realisatie loopt vaak niet echt synchroon. Dat merkte ik vandaag maar weer eens toen ik een fietstochtje ging maken.

De route in het leven loopt vaak niet zoals je verwacht in het leven. Planning en realisatie kunnen nogal eens verschillen. De bedoeling van het ontstaan van de mensen was dat de mensen in vrede met God zou leven. Dat gebeurde niet. Integendeel. Het liep allemaal nogal fout af.

En het was de bedoeling, of verwachting, van de aanhangers van Jezus dat Hij Koning van Israël werd. Maar Hij stierf aan een kruis. Liep dus ook fout af, zou je denken.

Een mislukt plan? Is de schepping mislukt? Was de kruisdood van Jezus het einde van een mislukte poging tot verkrijgen van het Koningschap over Israël?

(originele publicatie 5/4/2020)